Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga strony skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na decyzje Wojewody z dnia 16 maja 2016 roku, znak [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji i orzeczeniu w tym zakresie, że odmawia się uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż stwierdzono brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
Wojewoda uchylił decyzję o umorzeniu wznowionego na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta nr [...] z 12 kwietnia 2013 r., (znak: [...]), o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę inwestycji.
Pismem z dnia 12 października 2016 r. strona skarżąca poiformowała o wydaniu w dniu 12 września 2016 r. postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...], którym to postanowieniem uchylił on postanowienie Wojewody z dnia 4 maja 2016 r. znak. [...] odmawiające wszczęcia na wniosek strony skarżącej postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 kwietnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, a celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08).
Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego powinno mieć też bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12, opubl. CBOSA). Z powyższego wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Winno być uzasadnione względami wskazanymi wyżej.
W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Wskazać należy, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...], z dnia 12 września 2016 r. uchylił postanowienie Wojewody z dnia 4 maja 2016 r. znak. [...] odmawiające wszczęcia na wniosek strony skarżącej postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 kwietnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W przedstawionej sytuacji w sposób oczywisty uzasadnione jest zawieszenie z urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 kwietnia 2013 r. Rozstrzygniecie to będzie miało znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy, albowiem w toczącym się postępowaniu rolą Wojewody jest dokonanie merytorycznej oceny decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 kwietnia 2013 r. pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. czyli pod kątem stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji.
Wobec faktu, iż toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 kwietnia 2013 r., zasadnym jest zawieszenie niniejszego postępowania w sprawie odmowy uchylenia decyzji w sprawie umorzenia wznowionego, na wniosek strony skarżącej postępowania, w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 12 kwietnia 2013 r. dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego oraz zatwierdzenia pozwolenia na budowę, gdyż wobec ewentualnego stwierdzenie nieważności decyzji z 12 kwietnia 2013 r. brak będzie przedmiotu niniejszego postępowania.
W ocenie Sądu toczące się postępowanie o stwierdzenie nieważności ma bezpośredni wpływ na wynik obecnego postępowania, gdyż stwierdzenie nieważności decyzji nie tylko eliminuje zaskarżony akt z obrotu ale dzieje się to ze skutkiem wstecznym ex tunc czyli od daty jego wydania, w konsekwencji ów akt w sposób oczywisty nie będzie mógł być poddany kontroli sądowoadministarcyjnej w ramach postępowania wznowieniowego, zachodził bowiem będzie brak jednego z konstytutywnych elementów niniejszego postępowania a mianowicie przedmiotu postępowania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.