Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Decyzją z dnia 12 listopada 2015 r. (.....) na podstawie art. 124 b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774) Starosta B. wykonujący zobowiązał współwłaścicieli M.D. córkę [....] w 1/4 części, A.D. syna [....] w 1/4 części, J.D. syna [....] w 1/4 części, M.D. syna [....] w 1/4 części do udostępnienia Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o. o. części nieruchomości gruntowej oznaczonej jako: działka ewidencyjna numer [....] w B. na okres 1 dnia, w terminie nie dłuższym niż do 14 dni, licząc od dnia uprawomocnienia się decyzji - w celu dokończenia prac przy naprawie hydrantu przeciwpożarowego zamontowanego na sieci wodociągowej konsumpcyjnej należącej do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o oraz zapewnienie dojazdu umożliwiającego wykonanie w/w prac (powierzchnia zajęcia działki ok. 28 m2) oraz działka nr [....] na okres 1 dnia, w terminie nie dłuższym niż do 14 dni, licząc od dnia uprawomocnienia się decyzji w celu zamontowania uszkodzonego hydrantu przeciwpożarowego na sieci wodociągowej konsumpcyjnej należącej do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o (powierzchnia zajęcia działki ok. 4 m2). Obszar zajęcia nieruchomości przedstawiono na załączniku graficznym stanowiącym integralną część decyzji.
Nadto zobowiązano Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w B. sp. z o.o. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po przeprowadzeniu koniecznych prac oraz do inwentaryzacji szkód powstałych w wyniku działań prowadzonych na podstawie niniejszej decyzji w formie protokołu oraz przedłożenie go Staroście B. wraz z dokumentacją fotograficzną w terminie 7 dni licząc od dnia zakończenia przedmiotowych prac.
Za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek przeprowadzonych na nich czynności orzeczono o odszkodowaniu w wysokości uzgodnionej między właścicielami nieruchomości a Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o. Zobowiązano również Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. o.o. do poinformowania urzędu czy odszkodowanie zostało ustalone i wypłacone.
Organ I instancji podał, że pismem z dnia 30 września 2015 r. ([....]) Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. wystąpiło do Starostwa Powiatowego w B. z wnioskiem o wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli działki nr [....] i [....] do udostępnienia wnioskodawcy części działki nr [....] w celu dokończenia prac wstrzymanych przez właścicieli nieruchomości przy naprawie hydrantu przeciwpożarowego zamontowanego na sieci wodociągowej konsumpcyjnej należącej do wnioskodawcy i udostępnienia działki nr [....] w celu zamontowania hydrantu uszkodzonego przez A.D., a tym samym spełnienia przepisów przeciwpożarowych i nieprawidłowości wskazanych przez Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej w B. w protokole z dnia 8 kwietnia 2015 r. ([....]).
Wskazał organ, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki warunkujące zastosowanie ograniczenia prawa własności na podstawie art. 124 b ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wymienieni właściciele przedmiotowych nieruchomości nie wyrażają jednak zgody na przeprowadzenie objętych wnioskiem prac.
Ustalono nadto, że ww. działki ewidencyjne zostały zwrócone spadkobiercom poprzednich właścicieli w trybie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami: działka numer [....] na mocy ostatecznej decyzji Starosty B. z dnia 21 września 2010 roku, a działka nr [....] na mocy decyzji z dnia 23 października 2001 r. W chwili zwrotu na działkach znajdowała się już sieć wodociągowa (strona tytułowa operatu szacunkowego dla dz. nr [....] sporządzonego w dniu 10 lipca 2010 roku na okoliczność zwrotu w/w nieruchomości oraz protokół z oględzin nieruchomości z dnia [....] 2010 rok załączony do operatu szacunkowego oraz strona tytułowa operatu szacunkowego dla dz. nr [....] sporządzonego w dniu 9 października 2001 rok na okoliczność zwrotu w/w działki + str. 3 i 8 operatu) założona 24 października 1978 r. i nie stanowi części składowej nieruchomości gruntowej. Sieć ta jest własnością Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w B. Podał organ, że w myśl art. 6 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami celem publicznym jest m.in. utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania, zasadnym jest pozytywne rozpatrzenie wniosku w celu umożliwienia wnioskodawcy realizacji celu publicznego dla dobra mieszkańców gminy.
Organ administracji nadmienił również, że strony postępowania miały możliwość zapoznania się z aktami sprawy, jednak nie uwzględniono ich prośby o przesunięcie terminu do zapoznania się z aktami ze względu na nieobecność jednej ze stron. Organ przyjął bowiem, że jest to działanie mające na celu przedłużenie wydania rozstrzygnięcia.
Od powyższej decyzji odwołania złożył A.D., J.D., M.D. i M.D., zarzucając wydanie przez organ I instancji decyzji na podstawie wybiórczo dostarczonych dokumentów bez uwzględnienia proporcjonalności w ograniczeniu prawa własności jakie jest wymagane dla realizacji zamierzenia przez MPWiK w B. Podnieśli, że nie można naprawić hydrantu przeciwpożarowego zamontowanego na sieci wodociągowej znajdującej się na działce nr [....] i nie można zamontować uszkodzonego hydrantu przeciwpożarowego na sieci wodociągowej na działce nr [....], ponieważ hydranty te są niezdatne do dalszej eksploatacji oraz naprawy.
Natomiast w dniu 25 lutego 2015 r. oraz 10 czerwca 2015 r. podjęto próby montażu nowych hydrantów, podczas gdy zgodnie z prawem budowlanym taki montaż wymaga prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Bezpodstawne jest nadto odwoływanie się do art. 6 ugn, gdyż w przepisie tym mowa jest o sieci wodociągowej, a nie montażu hydrantów, które są bardziej uciążliwe i znajdują się nad ziemią.
Dodali, że nie ma decyzji Straży Pożarnej w kwestii obowiązku zamontowania hydrantu na sieci wodociągowej na nieruchomości stanowiącej własność odwołujących się, choć MPWiK B. wielokrotnie powoływał się na taką decyzję. Wymaga więc ustalenia jakie stanowisko zajęła Straż Pożarna w tej kwestii.
Podniesiono również, że kwestionowana decyzja zmienia i kreuje sytuację prawną dotyczącą lokalizacji hydrantów, a sprawa ta jest przedmiotem postępowania w Sądzie Cywilnym w B. Sprawa sporu o lokalizację przedmiotowych hydrantów ciągnie się od 2013 r., kiedy to w trakcie prac na działce nr [....] okazało się, że zgodnie z mapą geodezyjną hydrant powinien być zlokalizowany na działce [....] należącej do gminy, podczas gdy w rzeczywistości znajdował się na ok. 2 m w kierunku północno-zachodnim od wskazanej na mapie lokalizacji i wchodził w działkę odwołujących się o nr [....].
Decyzją z dnia 25 maja 2016 r. (....) na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 kpa Wojewoda [....] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty B. w całości i orzekł o: zobowiązaniu współwłaścicieli tj. M.,D. w 1/4 części, A.D. w 1/4 części, J.D. w 1/4 części, M.D. w 1/4 części do udostępnienia Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o. części nieruchomości oznaczonej jako: działka ewidencyjna numer [....] na okres 14 dni, licząc od dnia doręczeniaj decyzji - w celu dokończenia prac przy naprawie hydrantu przeciwpożarowego zamontowanego na sieci wodociągowej konsumpcyjnej, należącej do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o., oraz zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie w/w prac (powierzchnia zajęcia działki ok. 28 m2) oraz jako działka ewidencyjna numer [....] na okres 14 dni w celu zamontowania uszkodzonego hydrantu przeciwpożarowego na sieci wodociągowej konsumpcyjnej, należącej do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o. (powierzchnia ok. 4 m2) - zgodnie z załącznikiem graficznym stanowiącym załącznik graficzny do decyzji Starosty B. z dnia 12 listopada 2015 r.
Wojewoda [....] umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji w zakresie dotyczącym zobowiązania wnioskodawcy do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzeniu koniecznych prac oraz do inwentaryzacji szkód powstałych w wyniku działań prowadzonych na podstawie niniejszej decyzji jak również do przedłożenia Staroście [....] protokołu wraz z dokumentacją fotograficzną w terminie 7 dni licząc od zakończenia prac oraz do zobowiązania wnioskodawcy do poinformowania organu I instancji czy odszkodowanie zostało ustalone i wypłacone.
Organ odwoławczy podał, co następuje:
Przepis art. 124b ust. 1ustawy o gospodarce nieruchomościami przewiduje możliwość zobowiązania przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji, właściciela oraz innych osób, którym przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości, do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii obiektów liniowych oraz urządzeń niezbędnych do korzystania z tych obiektów liniowych, a także czynności związanych z usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli wskazane wyżej osoby nie wyrażają zgody na dokonanie takich czynności.
W przedmiotowej sprawie ze stosownym wnioskiem wystąpiło Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o., którego część stanowi m.in. przedmiotowa sieć wodociągowa wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda. Wymienione w ww. art. 124b czynności winny być związane z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii określonych obiektów linowych, a więc mają służyć ogólnie określonej konserwacji i utrzymywaniu w należytym stanie takich obiektów.
Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., póz. 290), poprzez "remont" należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Co prawda prawo budowlane nie zawiera definicji pojęcia "konserwacja" czy też "bieżąca konserwacja", niemniej jednak przez bieżącą konserwację należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót nie polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mających na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu jego zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, czy też zniszczeniem i dla utrzymania go w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem tego obiektu. Tak więc bieżącą konserwacją będą prace budowlane wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont (por. II OSK 704/05).
Planowane w niniejszej sprawie prace polegające na dokończeniu prac przy naprawie hydrantu przeciwpożarowego zamontowanego na sieci wodociągowej konsumpcyjnej (działka nr [....]) oraz w celu zamontowania hydrantu przeciwpożarowego w miejsce uszkodzonego (działka nr [....]), stanowią prace remontowe, o których mowa w art. 3 pkt. 8 prawa budowlanego i w związku z tym zasadnym jest stwierdzenie, iż planowana inwestycja mieści się w ramach wskazanej w art. 124b ust. 1ww. ustawy dopuszczalnej ingerencji w prawo własności przedmiotowej nieruchomości.
Ustalono również, że współwłaściciele przedmiotowych nieruchomości nie wyrazili zgody na ich udostępnienie celem przeprowadzenia opisanych przez wnioskodawcę prac (karty akt organu I instancji nr 1-14 oraz załączniki do odwołania).
Nie ma natomiast znaczenia kwestia uregulowania statusu prawnego przedmiotowych hydrantów, bowiem sieć wodociągowa nie stanowi składowej nieruchomości gruntowej i jest własnością Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w B. Sp. z o.o., co potwierdza wpis w księdze wodociągowej, założonej 24 października 1978 r. (poz. 10076 - str. 56-59). Nadto w operatach szacunkowych określających wartość rynkową przedmiotowych działek, sporządzonych na dzień ich zwrotu - decyzją Starosty B. z dnia 21 września 2010 r. zawarta jest informacja, iż na przedmiotowych nieruchomościach znajduje się sieć wodociągowa. Potwierdza to również protokół z czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej z dnia [....] 2015 r.
W kwestii okresu udostępnienia należy wskazać, iż został on określony przez organ I instancji w sposób nieprecyzyjny, co znalazło wyraz w ponownym określeniu tego terminu w niniejszej decyzji. Jakkolwiek z wyjaśnień inwestora wynika, iż prace na przedmiotowej nieruchomości winny zostać przeprowadzone w ciągu jednego dnia, to jednak koniecznym było wyznaczenie realnego przedziału czasowego, tzn. takiego, który umożliwi rzeczywiste wykonanie planowanych prac.
Jednakże obowiązki inwestora w zakresie przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego wynikają z mocy samego prawa (art. 126 ust. 4 w zw. z art. 124b ust. 3 zd. 2 u.g.n.), a obowiązujące przepisy prawa nie przewidują umocowania dla nakładania przez organy administracji w omawianej sytuacji obowiązku inwentaryzacji szkód powstałych w wyniku działań prowadzonych na podstawie decyzji wydanej na podstawie art. 124b u.g.n., w formie protokolarnego ich opisu oraz przedłożenia organowi administracji protokołu wraz z dokumentacją fotograficzną w terminie 7 dni, licząc od zakończenia prac na nieruchomości, ani też nie dają podstaw do zobowiązywania wnioskodawcy do pisemnego poinformowania organu, czy odszkodowanie, o którym mowa w art. 124b ust. 4 u.g.n zostało ustalone i wypłacone właścicielowi nieruchomości.
W związku z powyższym postępowanie w tym zakresie należało umorzyć na podstawie art. 105 § 1 kpa.
Na powyższe rozstrzygnięcie A.D., J.D., M.D. i M.D. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji, oddalenie wniosku Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w B. oraz nałożenie kary administracyjnej za wykonanie nieprawomocnej decyzji mimo złożenia odwołania.
Skarżący wnieśli o zobowiązanie wnioskodawcy do wypłacenia odszkodowania, na które składają się koszty zakupu trawnika, przygotowania gruntu pod jego ułożenie przez profesjonalną firmę, koszty poniesionych na wykonanie uszkodzonej części wjazdu na działkę nr [....] oraz odszkodowania za cały okres wyłączenia części tego wjazdu.
Wedle skarżących efektem decyzji jest montaż w całości dwóch nowych hydrantów przeciwpożarowych, które ani nie są urządzeniami liniowymi ani nie są urządzeniami niezbędnymi do bezpośredniego korzystania z tych obiektów liniowych w tym przypadku sieci wodociągowej. Mając na uwadze, że zamontowano dwa nowe hydranty w całości, bezpodstawnie zakwalifikowano zamierzenie wnioskodawcy jako remont, a nie budowę ze wszystkimi jej konsekwencjami (por. II SA/Bd 612/14). Tymczasem w przypadku budowy polegającej na montażu w całości nowego obiektu należało to poprzedzić stosownym postępowaniem, którego efektem byłoby inwentaryzowanie stanu przed budową, określenie co faktycznie ma być wykonane, wytyczenie lokalizacji obiektu, jego montaż i inwentaryzacja powykonawcza.
Wskazali skarżący, że efekt wykonania prac przez MPWiK B. obrazują zdjęcia stanu terenu przed ich realizacją na załączniku nr 3 dla działki nr [....] i na załączniku nr 4 dla działki nr [....] oraz po wykonaniu tego zamierzenia na załączniku nr 5 dla działki [....] i na załączniku nr 6 dla działki nr [....]. W konsekwencji nastąpiła zasadnicza zmiana parametrów i zabudowy terenu, co ewidentnie jest niezgodnie z prawem budowlanym i narusza prawo własności. Podobna jest sytuacja w przypadku hydrantu na działce [....] gdzie nie tylko zamontowano nowy hydrant niezgodnie z lokalizacją wskazaną na mapach geodezyjnych, ale z wcześniejszą lokalizacją i wymiarami poprzedniego hydrantu powiększając go i przesuwając w głąb dojazdu do garaży i działki. W efekcie wstawiono dwukrotnie większy hydrant elipsowaty wraz z wylewką betonową o wymiarach 65 cm na 65 cm zmieniającą wcześniejsze wyprofilowane nachylenie dojazdu do garaży, powodując jego nagłe obniżenie o około 15 cm czyniąc niezdatnym do użytku dla samochodów o niskim zawieszeniu. Dodatkowo pozostała cześć dojazdu została zasypana tłuczniem bez stosownego ubicia podnosząc pozostałą cześć około połowy zjazdu do garaży o kilka centymetrów tworząc pofałdowany teren.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, jeżeli miało to lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wynik tak przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji jest pozytywny.
Zgodnie z art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774) starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.
W ocenie Sądu przepis ten został prawidłowo przez organy zastosowany.
Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostawało, że oba hydranty usytuowane były na nieruchomościach stanowiących obecnie współwłasność skarżących, że hydranty nie były sprawne oraz że skarżący nie wyrażali zgody na udostępnienie nieruchomości w celu naprawy hydrantów.
W toku postępowania administracyjnego skarżący, jako istotną w ich przekonaniu okoliczność, podnosili, że takie usytuowanie hydrantów było i jest niezgodne z prawem i z mapą geodezyjną. W ocenie Sądu, dla wydania decyzji na podstawie art. 124 b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, okoliczność ta nie ma znaczenia. Istotne jest jedynie, czy hydranty stanowią część sieci, o których mowa w w/w przepisie. Na to pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Stosownie do § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (DZ.U. 2009/124/1030) sieć wodociągowa stanowiąca źródło wody do celów przeciwpożarowych jest siecią wodociągową przeciwpożarową. Korzystanie z sieci wodociągowej w celach przeciwpożarowych jest możliwe przy użyciu dostosowanych do tego celu urządzeń. W § 10 w/w rozporządzenia uregulowano kwestię usytuowania i rodzaju hydrantów przy użyciu sformułowań: "na sieci wodociągowej stosuje się hydranty...", "dopuszcza się instalowanie hydrantów..." Bez wątpienia więc hydranty są urządzeniami stanowiącymi tzw. uzbrojenie sieci wodociągowej i jako takie stanowią jej część.
Bez wątpienia też właściciel sieci wodociągowej zobowiązany jest do jej należytego utrzymania, w tym zapewnienia możliwości korzystania z niej w pełnym zakresie. Wykonując ten obowiązek właściciel sieci wodociągowej realizuje cel publiczny określony w art. 6 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W opisanych warunkach organy prawidłowo przyjęły, że spełnione zostały warunki do uwzględnienia wniosku Miejskiego Przedsiębiorstwa i Kanalizacji w B. W szczególności zaś organy prawidłowo zakwalifikowały "naprawę" i "zamontowanie" hydrantu w miejsce hydrantu uszkodzonego, jako remont sieci. Działania właściciela sieci zmierzały do odtworzenia stanu pierwotnego, a prace naprawcze miały być wykonane w miejscach dotychczasowego usytuowania hydrantów. Wyrażony w skardze pogląd, jakoby zamierzone czynności wnioskodawcy miały stanowić "budowę nowego obiektu w całości" nie zasługuje na aprobatę. Jak wyżej wskazano, hydrant nie jest samodzielnym obiektem budowlanym, lecz stanowi element uzbrojenia sieci, umożliwiający korzystanie z niej w celach przeciwpożarowych.
Poza tym Sąd podziela w całości ustalenia i oceny zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i za zbędne uznaje ich powtarzanie w tym miejscu.
Zauważyć jednak należy, że zarzuty skargi w znacznej części odnoszą się nie tyle do zaskarżonej decyzji, ile do sposobu jej wykonania. Skarżący opisują i kwestionują sposób i zakres wykonania robót a także poddają krytyce stan istniejący już po wykonaniu decyzji i na tym tle formułują wniosek o zobowiązanie MPWiK w B. do wypłaty odszkodowania. W tym kontekście stwierdzić trzeba, że sądowa kontrola legalności skarżonej decyzji uwzględnia stan prawny i faktyczny istniejący w dacie tej decyzji. Kwestia wykonania decyzji, w tym ustalenie ewentualnego przekroczenia granic udzielonego nią zezwolenia, nie podlega kontroli sądu w sprawie obecnie rozpoznawanej. Sąd nie jest też właściwy do ustalenia odszkodowania.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.