Uzasadnienie
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi M. Ś. i K. Ś. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2005r. znak [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości, wniesionej i podpisanej przez adwokata T. Z. jako substytuta pełnomocnika skarżących adwokata B. F. Do skargi dołączono pełnomocnictwo substytucyjne z dnia [...] 2005r. udzielone przez adwokata B. F. adwokatowi T. Z. do zastępstwa M. i K. Ś. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie do sygn. [...] oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym - bez pełnomocnictwa głównego.
W przedstawionych przez Wojewodę wraz z odpowiedzią na skargę aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...] 2005r., podpisane przez M.S., udzielone B. F. do zastępstwa w sprawie zezwolenia wodno prawnego przed Starostwem Powiatowym w T. do sygn. [...] oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym. Brak w nich dokumentów stanowiących pełnomocnictwo udzielonego przez K. Ś,. M. Ś.. Ponadto, jak wynika z powołanych wyżej akt administracyjnych K. Ś. oraz M. Ś. w postępowaniu przed organem pierwszej i drugiej instancji działali osobiście, o czym świadczy brak zgłoszenia zmiany reprezentacji w piśmie lub do protokołu czynności, podpisywanie przez wyżej wymienionych wszelkich pism, czy niekwestionowane doręczenie im zaskarżonej decyzji [...] 2005r.
Stosownie do zarządzenia z [...] 2007r., w dniu [...] 2007r. doręczono adwokatowi B. F. wezwanie o nadesłanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi imieniem K. Ś. W odpowiedzi na to wezwanie, w dniu [...] 2007r. wyżej wymieniony przesłał do akt sprawy wraz z pismem przewodnim pełnomocnictwo bez daty, podpisane przez K. Ś., zawierające umocowanie dla adwokata B. F. do zastępstwa w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. sygn. akt [...] oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu przed Wojewódzkimi Sądami Administracyjnymi, Sadem Najwyższym, oraz w postępowaniu egzekucyjnym.
W wykonaniu postanowienia wydanego na rozprawie [...] 2007r., w dniu [...] 2007r. doręczono ponadto adwokatowi B. F. wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi wniesionej w imieniu skarżącego M. Ś. przez dołączenie pełnomocnictwa – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na to wezwanie w dniu [...] 2007r. wyżej wymieniony przesłał do akt sprawy wraz z pismem przewodnim pełnomocnictwo bez daty, podpisane przez M. Ś., zawierające umocowanie dla adwokata B. F. do zastępstwa w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie sygn. akt [...] oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje.
Stosownie do art. 50 § 1 – 2 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§1), jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2), przy czym w myśl art. 51 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 2 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu, wnosząc skargę w jednym piśmie.
Artykuł 34 p.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, art. 35 § 1 - 3 p.p.s.a. określa krąg podmiotów mogących być pełnomocnikami stron, art. 36 rodzaje pełnomocnictw będących podstawą skutecznego umocowanie do działania za stronę, art. 39 p.p.s.a. i 40 p.p.s.a. ich zakres, art. 41 uprawnienia mocodawcy, art. 42 skutki wypowiedzenia pełnomocnictwa, zaś art. 43 kwestie dotyczące jego wygaśnięcia.
Zgodnie z art. 37§ 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (zd. 1); adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa (zd. 2); sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (zd. 3), zaś w myśl art. 37 § 2 p.p.s.a. - w toku sprawy pełnomocnictwo może być udzielone ustnie na posiedzeniu sądu przez oświadczenie złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu. Artykuł 38 p.p.s.a. stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Jak zatem wynika z art. 37 § 1 i § 2 p.p.s.a., z mocy samej umowy o zastępstwo procesowe przyjmujący zlecenie nie jest umocowany do działania przed sądem w imieniu strony (co wyłącza zastosowania do umowy o zastępstwo procesowe przepisu art. 734 § 2 k.c.), zaś formą przewidzianą ustawowo dla pełnomocnictwa uprawniającego do wniesienia w imieniu mocodawcy skargi jest wyłącznie forma pisemna. Przepisy proceduralne, a w szczególności art. 106 § 3 p.p.s.a., nie stwarzają podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego dotyczącego udzielenia pełnomocnictwa w formie innej niż wyżej podana lub jego zakresu poza tak ujawnioną wolą stron.
Wniesienie skargi, która inicjuje odrębne od postępowania administracyjnego, zewnętrzne postępowanie kontrolne jest czynnością terminową i sformalizowaną. Niezachowanie przewidzianych w tym zakresie ustawą wymogów stanowi przeszkodę do jej merytorycznego rozpoznania, przy czym ograniczając rozważania do stanu faktycznego istotnego niniejszej sprawie należy wskazać art. 53 §1 p.p.s.a., art. 46 §1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 1 – 5 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania, o których mowa w tym ostatnim przepisie określają art. 46-47 p.p.s.a., gdzie w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przewidziano wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Artykuł 46 § 3 p.p.s.a. przewiduje obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Tryb uzupełniania braków pism w tym skargi określa art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 1 – 5 p.p.s.a., zaś w myśl art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W tym kontekście należy ponownie zwrócić uwagę, że wniesienie skargi strony przez pełnomocnika nie stwarza podstaw do żądania jej podpisu.
Odnosząc powyższe regulacje do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy uznać, że skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne, podlega odrzuceniu, wobec nieuzupełnienia pomimo wezwania i pouczenia, w wyznaczonym terminie jej braków formalnych przez złożenie pełnomocnictwa stanowiącego umocowanie do dokonania tej czynności przez pełnomocnika głównego.
Bez wpływu na istnienie podstaw do odrzucenia skargi pozostaje fakt przedłożenia do akt sprawy na kolejne wezwania pełnomocnictw bez daty, podpisanych odpowiednio przez K. Ś. i M. Ś., gdzie podana sygnatura akt niniejszej sprawy świadczy o ich udzieleniu już po jej złożeniu za pośrednictwem organu oraz po upływie terminu do wniesienia skargi liczonego od daty doręczenia skarżącym decyzji Wojewody M. z dnia [...] 2005r. znak [...].
W sprawie niniejszej nie znajduje zastosowania art. 44 § 1-2 p.p.s.a. stanowiący, że sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę nie mogącą przedstawić pełnomocnictwa (§ 1), wyznaczając równocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę, przy czym jeżeli termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności procesowe tej osoby. Zważyć należy bowiem, że przepis ten normuje zupełnie inną sytuację procesową, polegającą na tymczasowym dopuszczeniu do udziału w postępowaniu osoby, która nie może w danym momencie przedstawić pełnomocnictwa, zaś fakt iż decyzja w tym zakresie należy do sądu oraz dotyczy czynności procesowych naprowadza na dopuszczalność jego stosowania już w toku postępowania, po skutecznym wniesieniu skargi. Taki tryb nie może być jednak stosowany zamiast lub obok wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi, to jest złożenia pełnomocnictwa (por. postanowienie z dnia 5.04.2004 r. II SA/Wr 1225/01, ONSA i WSA 2004, nr 3, poz. 53, s. 27-31), natomiast pozostałe przepisy proceduralne nie stwarzają możliwości zatwierdzenia przez stronę zdziałanych bez umocowania czynności. Nie stanowi takiej podstawy także art. 756 k.c. skoro z jednoznacznego brzmienia art. 34 p.p.s.a. wynika, że skargę może wnieść strona lub jej pełnomocnik, nie zaś podmiot działający bez zlecenia.
W sytuacji wniesienie skargi przez podmiot, który pomimo wezwania i pouczenia w ustawowym terminie nie przedłożył pełnomocnictwa do dokonania tej czynności brak podstaw do uznania, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym polegającym na niezłożeni przez stronę podpisu pod tym pismem. Odmienne podejście w tym zakresie nie jest uprawnione w sytuacji wyodrębnienia w ustawie samodzielnych i niezależnych regulacji dotyczących wymogów oraz zasad wnoszenia skarg przez stronę osobiście, albo przez pełnomocnika. Jego przyjęcie prowadziłoby do naruszenia zasady równości praw podmiotów inicjujących postępowanie sądowoadministracyjne, powodując bezzasadne, pozaustawowe przedłużenie terminu do wniesienia skargi, dla niektórych z nich, przy czym podkreślenia wymaga, że analizowana sytuacja rożni się zasadniczo od występującej w razie złożenia skargi przez podmiot legitymujący się pełnomocnictwem od strony, który jednak w myśl przepisów proceduralnych nie może być jej pełnomocnikiem.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 58 § 1 3 p.p.s.a.