Uzasadnienie
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek J.F. o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków wniosku w wyznaczonym terminie.
Odpis powyższego zarządzenia wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 22 grudnia 2008r. Pismem z dnia 23 grudnia 2008r. J.F. wniósł sprzeciw oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadniając powyższy wniosek skarżący wskazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, ponieważ wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zostało odebrane w jego imieniu przez osobę nie mającą upoważnienia. Z tej przyczyny przesyłka została odebrana z kilkudniowym opóźnieniem. Brak było możliwości obiektywnego osobistego zweryfikowania przez skarżącego faktu oraz daty otrzymania poczty, a co się z tym wiąże przestrzegania terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wniosek J.F. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie może być pozytywnie uwzględniony.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwane dalej jako p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. l SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260, co Sąd w całości je aprobuje.
Skarżący wnosząc do Sądu w niniejszej sprawie skargę oraz wniosek o zwolnienie od kosztów podał swój adres zamieszkania w K. przy ul. [...]. Miał więc świadomość, że na ten adres będzie kierowana do niego cała korespondencja z Sądu. Pod wskazanym przez siebie adresem winien skarżący na bieżąco kontrolować, czy nie przyszła do niego korespondencja. Ponosi on również w związku z tym odpowiedzialność w stosunku do innych dorosłych domowników, przebywających pod wskazanym adresem w zakresie odbioru przesyłek. Dotyczy to również odbierającej przedmiotowe wezwanie z dnia 13 listopada 2008r. (k. [...]) przez P.S., bez względu na to czy została ona upoważniona do odbioru pism kierowanych do skarżącego. W myśl art. 72 p.p.s.a.. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.
Na marginesie należy podkreślić, że również zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zostało odebrane przez P.S., co jednak nie spowodowało uchybienia przez skarżącego terminu do złożenia sprzeciwu. Zatem w ocenie Sądu skarżący nie wykazał się należytą starannością, której można wymagać od każdej dbającej o swoje interesy osoby. Jeżeli bowiem pod wskazanym adresem przebywają inne osoby to należało wskazać tym osobom, aby informowały skarżącego o korespondencji nadsyłanej drogą listu poleconego za potwierdzeniem odbioru.
Ponadto w niniejszej sprawie skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu nie dokonał jednocześnie wymaganej czynności w postaci uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów, dla której określony był termin.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.