Uzasadnienie
Komitet Organizacyjny Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...].
Wskazanym postanowieniem wydanym na podstawie art. 138 §1 pkt 2, w związku z art. 6 – 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 97 § 1 pkt 4, art. 101 § 1 i § 3, art. 124 § 2, art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) SKO uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku, znak: [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A [...], al. B [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr: 228/2, 229, 8/4, 227/4, w obrębie [...] dla której w Sądzie Rejonowym dla Ł.-Ś. w Ł. prowadzona jest księga wieczysta nr [...].
Postanowieniem z dnia 22 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., odrzucił skargę Komitetu Organizacyjny Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. na wskazane wyżej postanowienie.
W dniu 14 kwietnia strona skarżącą wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (zob. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 321.). Jak przyjęto w doktrynie, zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans uwzględnienie skargi. Przyznanie prawa pomocy, nawet jeżeli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, jest niedopuszczalne w razie oczywistej bezzasadności skargi (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz, wyd.
Zakamycze 2005, str. 596). W szczególności potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2006r., w sprawie o sygn. akt I OZ 413/06, Lex nr 299475).
W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaistniała, bowiem jak już wyżej wspomniano skarga Komitetu Organizacyjnego Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. została odrzucona postanowieniem WSA w Łodzi z dnia 22 marca 2011 roku, bowiem strona skarżąca nie posiada zdolności sądowej.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.