Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. B. i J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. W powyższym wyroku sąd nie nakazał ściągnięcia wpisu od skargi, który nie został uiszczony przed jej rozpoznaniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 223 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę.
Stosownie natomiast do art. 224 P.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Złożona w niniejszej sprawie przez K. B. i J. B. skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego – stosownie do art. 230 § 1 i 2 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, którą to kwotę – w myśl art. 214 § 1 i § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. – skarżący winni byli uiścić solidarnie.
Jednakże skarżący należnego wpisu nie uiścili. Co prawda przed rozpoznaniem sprawy nie wezwano skarżących do uiszczenia należnego wpisu, ale w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego brak wezwania strony skarżącej do uiszczenia należnego wpisu, którego strona wnosząc skargę nie uiściła, nie stanowi bezwzględnej i nieusuwalnej przeszkody do merytorycznego rozpoznania skargi i wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W tego rodzaju sytuacji wymienione braki mogą być usunięte, a tym samym i sanowane w trybie określonym w art. 223 § 2 P.p.s.a. Skoro bowiem obowiązek uiszczenia w należnej wysokości opłaty sądowej od pisma podlegającego takiej opłacie powstaje z mocy prawa (art. 199, art. 219 § 1 P.p.s.a.), zaś zarządzenie przewodniczącego wzywające do opłacenia wpisu ma charakter deklaratoryjny i stanowi wyraz obowiązku informacyjnego sądu (art. 6 P.p.s.a.), to tym bardziej za oczywiste uznać należy, że obowiązek uiszczenia opłaty nie stanowi konsekwencji wymienionego zarządzenia przewodniczącego, ale wiąże się z samym faktem wniesienia przez stronę pisma podlegającego opłacie, która to opłata, w sytuacji stwierdzenia braku jej uiszczenia, podlega ściągnięciu na podstawie art. 223 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 4 maja 2016r., sygn. akt I OZ 415/16 oraz wyrok NSA z dnia 2 lipca 2015r., sygn. akt II GSK 1236/14 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że skoro skarżący nie uiścili należnego wpisu od skargi, zaś w wyroku oddalającym skargę nie nakazano jego ściągnięcia, to orzeczenie o obowiązku skarżących w tym przedmiocie zapada w formie postanowienia, wydanego na podstawie art. 224 P.p.s.a.
Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w sentencji.
a.bł.