Uzasadnienie
II SA/Łd 108/18
Z.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Ze złożonego wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się renty rodzinnej w kwocie 2400 zł, mieszka w 48-metrowym mieszkaniu (będącym jej własnością w ¾ części). Wskazując na stałe miesięczne wydatki, a także na swój stopień niepełnosprawności, skarżąca stwierdziła, że nie stać jej na uiszczenie kosztów sądowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Należy bowiem podnieść, że skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł, zaksięgowany w dniu 27 lutego 2018 r. pod poz. 961. Skoro zatem miała środki na uiszczenie wpisu sądowego - wniosek o zwolnienie od kosztów należało w tej części oddalić.
W pozostałym zakresie jednak referendarz sądowy doszedł do przekonania, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, jak również kosztów wynajęcia profesjonalnego doradcy. Biorąc pod uwagę osiągane dochody w zestawieniu z wykazanymi wydatkami uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych pond kwotę uiszczonego już wpisu sądowego oraz poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf