Uzasadnienie
W dniu 12 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga A. J., K. J., S. J. i Z. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
Wobec ustalenia, iż skarga została podpisana przez wskazanego jako pełnomocnika skarżących Z. Ł., Sąd wezwał tegoż pełnomocnika m.in. do uzupełnienia pełnomocnictwa. Wezwanie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odebrane przez Z. Ł. w dniu 25 lutego 2016 r., zostało pozostawione przez pełnomocnika bez odpowiedzi.
W tych okolicznościach faktycznych Sąd wezwał każdego ze skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu i jednocześnie do podpisania skargi przez wszystkich skarżących lub nadesłania egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich skarżących. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru opisane wezwania skarżąca A. J. odebrała osobiście w dniu 30 marca 2016 r., zaś skarżący K. J. odebrał osobiście w dniu 1 kwietnia 2016 r. Z kolei wezwanie dla skarżącego S. J. zostało mu doręczone, w trybie awizo, w dniu 12 kwietnia 2016r. zaś skarżącemu Z. J., również w trybie awizo, w dniu 13 kwietnia 2016 r. Co istotne, w dniu 6 kwietnia 2016 r., zatem z zachowaniem terminu wskazanego w wezwaniu, skarżący K. J. uiścił solidarnie wpis sądowy i nadesłał egzemplarz skargi, na której widniały podpisy A. J., T. J., Z. J. i K. J.. S. J. skargi nie podpisał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga. I tak zgodnie z art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na skardze jest bowiem warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie dla skarżącego S. J. zostało mu doręczone, stosownie do art. 73 p.p.s.a., w trybie doręczenia zastępczego (dwukrotne awizo) w dniu 12 kwietnia 2016 r. Zgodnie zaś z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie pisma, którego nie można było dostarczyć w sposób określony w art. 65 - 72 p.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Istotne jest przy tym, iż na nadesłanym przez skarżącego K. J. egzemplarzu skargi nie widnieje podpis skarżącego S. J.. Co oznacza, iż skarżący S. J. nie usunął braków skargi. I wprawdzie na przedmiotowym egzemplarzu widniej podpis T. J., który jest uczestnikiem postępowania sądowego, ale jak wynika z akt sądowych nie jest pełnomocnikiem S. J., w imieniu którego mógłby podpisać skargę.
Wobec powyższego, skarga S. J. jest obarczona brakiem uniemożliwiającym jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
LS