Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę M.Z. i stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji tego samego organu z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowych. Od ww. wyroku skargę kasacyjną złożyło Samorządowego Kolegium Odwoławcze w P. W odpowiedzi na skargę kasacyjną ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej, adwokat M.N., wniósł o jej oddalenie oraz o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2012 r., II OSK 898/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu. Na rozprawie przed Sądem II instancji wziął udział ustanowiony skarżącej z urzędu adwokat M.B., który zwrócił się do Sądu o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 sierpnia 2012 r. przyznawane zostało adwokatowi M.B. wynagrodzenie za udział w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Referendarz sądowy zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokata, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W niniejszej sprawie skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji złożył organ administracji. Oznacza to, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik strony skarżącej może domagać się przyznania wynagrodzenia za czynności wykonane przed Sądem II instancji jedynie na podstawie § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) ww. rozporządzenia – to jest za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tymczasem z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 22 czerwca 2012 r. wynika, że na rozprawie reprezentował już skarżącą inny pełnomocnik z urzędu i to jemu przyznane zostało wynagrodzenie za pomoc prawną.
Adwokat M.N. wniosek o przyznanie wynagrodzenia złożył w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu. Tymczasem w orzecznictwie sądowym utrwalone jest już stanowisko, że odpowiedź na skargę kasacyjną nie mieści się w katalogu czynności, za które ustanowionemu z urzędu adwokatowi należy się wynagrodzenie (por. wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2011 r., II OSK 124/11, postanowienie NSA z dnia 7 października 2010r., I OSK 1000/10).
Wobec powyższego, na podstawie § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf