Uzasadnienie
II SA/Łd 1209/11
K.L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dwiema córkami. Skarżący posiada dom o powierzchni 100 m kw. i gospodarstwo rolne o powierzchni 13 ha, z którego dochody szacuje na ok. 2981 zł miesięcznie, otrzymuje też płatności dla rolnictwa – ok. 22.000 zł rocznie. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podała, iż ponosi znaczne koszty związane z nauką dzieci, duże koszty generuje także gospodarstwo rolne (nawozy – 12.000 zł rocznie, paliwo do traktorów – 10.000 zł rocznie). Ponadto wnioskodawca oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Oznacza to, iż skarżący zobowiązany był do wykazania, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącego informacje nie dają jednak podstaw do twierdzenia, iż skarżący nie ma jakichkolwiek środków na pokrycie udziału w postępowaniu przed sądem.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż skarżący deklaruje dochody w wysokości ok. 4814 zł miesięcznie, zatem średni dochód na członka rodziny kształtuje się na poziomie 1203 zł. Kwota ta nie pozwala na zaliczenie skarżącego do kręgu osób ubogich, którym przyznane może być prawo pomocy. W ocenie referendarza sądowego skarżący jest w stanie wygospodarować środki niezbędne do pokrycia kosztów udziału w postępowaniu przed sądem, w tym ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG