Uzasadnienie
II SA/Łd 1249/14
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod budowę drogi S.M. i A.M. wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonych na urzędowych formularzach oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury i pomocy opieki społecznej w łącznej kwocie 1254,86 zł. Skarżąca posiada dom o powierzchni ok 40 mkw. Strona skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu strona podała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej z uwagi na wiek i stan zdrowia. Wnioskodawcy oświadczyli również, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację przedstawioną przez skarżących uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Biorąc pod uwagę wysokość dochodów w rodzinie, ale także wiek skarżącej i konieczność zapewnienia środków na opiekę lekarską i utrzymanie uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie są w stanie ponieść kosztów postępowania.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG