Uzasadnienie
II SA/Łd 1267/13
Uzasadnienie
W.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 grudnia 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie strona wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie utrzymują się z wynagrodzenia za pracę skarżącego w kwocie 2.160 zł netto. Rodzina posiada mieszkanie o powierzchni 32 mkw. Nieruchomość rolną o powierzchni 2 ha oraz nieruchomość gruntową o powierzchni 2000 mkw. (spadek). Skarżący oszacował średnie miesięczne wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz zakupem leków na kwotę 608 zł, wskazując, że kwota pozostała nie pozwala na uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Strona nie zadeklarowała posiadania oszczędności, wartościowych przedmiotów ani papierów wartościowych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w części.
Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że rodzina skarżącego uzyskuje dochód w wysokości 2.160 złotych netto, który pokrywa wydatki na utrzymanie dwóch osób. Zadeklarowane przez stronę koszty utrzymania mieszkania i zakupu leków to kwota rzędu 600 zł. Oznacza to, że na pozostałe wydatki małżonkom pozostaje kwota ok. 1500 zł. Uwzględniając konieczność ponoszenia innych bieżących wydatków związanych choćby z zakupem żywności czy środków czystości, należy przyjąć, że skarżący nie posiada środków na pokrycie pełnych kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Nie oznacza to jednak, że strona nie jest w stanie, przy deklarowanej kwocie dochodów, w kosztach postępowania partycypować.
Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów oraz brak wskazania innych znacznych wydatków o nadzwyczajnym charakterze, należy uznać, że skarżący jest w stanie uiścić kwotę 200 złotych tytułem kosztów sądowych.
Reasumując, mając na uwadze sytuację przedstawioną przez skarżącego, zasadne stało się zwolnienie strony skarżącej od kosztów sądowych ponad kwotę 200 złotych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG