Uzasadnienie
II SA/Łd 1320/13
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 13 maja 2014 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącej, adwokat A.O., informujące, że nie znalazła podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 11 kwietnia 2014 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej, przekazując Sądowi opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej, zwróciła się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w zakresie sporządzenia ww. opinii.
Postanowieniem z dnia 15 maja 2014 r. Referendarz sądowy odmówił wnioskodawczyni przyznania wynagrodzenia, wskazując, iż wniosek nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461) przez co podlega oddaleniu.
Pismem z dnia 26 maja 2014 r. adwokat wniosła o przyznanie nieopłaconych w całości ani w części kosztów pomocy prawnej w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej, której kopię złożono do akt sprawy.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokata, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461).
W myśl § 20 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie wskazanego oświadczenia stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.06.2008 r., I OZ 390/08).
W konsekwencji należy stwierdzić, że brak stosownego oświadczenia we wniosku wniosek adwokat A.O. z dnia 9 maja 2014 r. nie może zostać "uzupełniony" czy też "naprawiony" poprzez złożenie kolejnego wniosku z dnia 26 maja 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia za tę samą czynność w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG