Uzasadnienie
II SA/Łd 1350/11
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca otrzymała w dniu 19 lipca 2012 r.
W dniu 24 lipca 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, po rozpoznaniu którego referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012 r., ustanowił skarżącej adwokata z urzędu.
W dniu 3 września 2012 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej złożył do Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że został poinformowany o powierzeniu mu roli pełnomocnika w dniu 22 sierpnia 2012 r. Następnie, zapoznawszy w dniu 29 sierpnia 2012 r. się z aktami sprawy, stanowiskiem klienta i rozważeniu celowości zaskarżenia wyroku, złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Strona w takim wypadku powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88).
Zatem Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności winien zbadać, czy wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Stwierdzenie, że wniosek został złożony w terminie, jak również, że spełnia on inne wymogi przewidziane powołaną ustawą, pozwala przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie, w którym momencie ustała przyczyna uchybienia przez stronę skarżącą terminowi do złożenia skargi kasacyjnej. Należy mieć przy tym na uwadze, że art. 87 § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek dokonania czynności, której nie dokonała w terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Zgodnie z utrwalonym poglądem NSA dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do postępowania w sprawie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 420 oraz powołane tam orzecznictwo).
Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt I OZ 426/12).
W rozpoznawanej sprawie adwokat A.Ś. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dowiedziała się w dniu 22 sierpnia 2012 r. z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej. We wniosku o przywrócenie terminu przedstawiła czynności podejmowane w okresie od dnia 22 sierpnia 2012 r. do dnia 29 sierpnia 2012 r., w którym zapoznała się aktami sprawy. Należy zatem przyjąć, że z tym ostatnim dniem ustała przyczyna uchybienia terminu. Wcześniej bowiem pełnomocnik nie byłby w stanie zapoznać się z materiałem dowodowym sprawy, ustalić stanowiska ze skarżącym, rozważyć celowość zaskarżenia orzeczenia i sporządzić skargę kasacyjną odpowiadającą wymogom formalnym i należytej zawodowej staranności.
Zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 5 września 2012 r. Pełnomocnik skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył w dniu 3 września 2012 r., a więc z zachowaniem terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
Zasadnym było również zwrócenie skarżącej, na podstawie art. 225 p.p.s.a., nadpłaconej kwoty 100 zł, bowiem wniosek o przywrócenie terminu nie podlega opłacie.
lf