Uzasadnienie
J. P. we wniosku z dnia 31 grudnia 2007 roku zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z prośbą o wszczęcie postępowania administracyjnego w zakresie wydanego pozwolenia na odbiór budowy przez PINB i zasiedlenie pod adresem w Ł. przy ulicy A. Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2008 roku Przewodniczący Wydziału II wezwał J. P. do sprecyzowania swojego wniosku, podania daty, numeru i przedmiotu zaskarżonego orzeczenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez dalszego biegu.
W odpowiedzi J. P. wskazała, że skarży decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja zawiera pouczenie, iż przysługuje od niej odwołanie do Wojewody [...] za pośrednictwem Prezydenta Miasta Ł. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.
Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2009 roku skarżąca poparła skargę i oświadczyła, że przedmiotem skargi jest pozwolenie na użytkowanie obiektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem przed jej wniesieniem skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia.
W myśl art. 127 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji; właściwy do rozpoznania odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu I instancji, tj. Prezydenta Miasta Ł., mimo że od ww. decyzji służyło jej odwołanie do Wojewody [...], o którym to została prawidłowo pouczył organ I instancji.
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji tj. nie złożyła odwołania od zaskarżonej decyzji, a zatem nie dopełniła wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 205 cytowanej ustawy oraz Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).