Uzasadnienie
II SA/Łd 222/08
Uzasadnienie
T. K. i Z. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach T. K. jest osobą 79 – letnią, przewlekle chorą, niepełnosprawną. Jest właścicielką połowy jednorodzinnego domu położonego na działce o powierzchni 1060 m kw. Osiąga dochody z tytułu emerytury w wysokości 1.481 złotych.
Z. K. jest osobą 85 – letnią, osobą przewlekle chorą. niepełnosprawną. Jest właścicielką połowy jednorodzinnego domu położonego na działce o powierzchni 1060 m kw. Osiąga dochody z tytułu emerytury w wysokości 1.789,90 złotych.
Skarżący nie zadeklarowali posiadania oszczędności, papierów wartościowych ani wartościowych przedmiotów. W uzasadnieniu wniosków skarżący podnieśli, iż pozostają pod stała opieką poradni kardiologicznej, a wydatki na leki kształtują się na poziomie po ok. 200 złotych miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż sytuacja osobista i materialna skarżących, a zwłaszcza sytuacja zdrowotna i wysokość dochodów uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od części kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Przedstawiona przez skarżącą sytuacja materialna wskazuje, iż strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Wykazanie zaś istnienia tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania stronie skarżącej częściowego prawa pomocy (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Przedstawiona jednak przez stronę sytuacja materialna nie daje jednakże podstaw do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja ta pozwala w ocenie Sądu na partycypację w kosztach postępowania, gdyż strona jest w stanie zgromadzić środki na udział w kosztach sądowych w wysokości 100 złotych. Zatem w tej części wniosek skarżących jako nieusprawiedliwiony podlega oddaleniu, a przyznane zwolnienie dotyczy kosztów sądowych należnych ponad wskazaną kwotę.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
A. T.-P.