Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Starosty S. z dnia [...] r. nr [...] i umorzył postępowanie I instancji.
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta S. na podstawie art. 124 w zw. z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami orzekł o:
- ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości nr ewid. 45, o pow. 1,48 ha położonej w obrębie W., gmina Z., stanowiącej własność J.K., poprzez udzielenie zezwolenia A. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na przeprowadzenie przez w/w działkę dwutorowej, napowietrznej linii energetycznej 400 kV od stacji O. do linii energetycznej 400 kV R. – T., zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla miasta i gminy Z.;
- zobowiązaniu inwestora – A. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu prac związanych z przeprowadzeniem napowietrznej linii energetycznej 400kV;
- odmowie nadania niniejszej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Powyższe rozstrzygnięcie, w następstwie rozpoznania odwołania J.K., zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...].
Wyrokiem z dnia 29 października 2008 r. sygn. akt II SA/Łd 314/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpatrzeniu skargi J.K. uchylił wskazaną wyżej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty S. z dnia [...] r.
W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że dniu 4 lipca 2007 r. radca prawny J.K., reprezentujący A. Spółka Akcyjna z siedzibą w W., wniósł o udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie, t.j. na czas budowy napowietrznej linii energetycznej 400 kV O.-R./T., nieruchomości nr ewid. 45 o pow. około 2.291 m2, obręb W., gmina Z. i nadanie decyzji w trybie art. 108 k.p.a. rygoru natychmiastowej wykonalności.
Decyzją z dnia [...] r. Starosta S. na podstawie art. 122 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz art. 104 i 108 k.p.a. udzielił A. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości o nr ewid. 45, o pow. 1,48 ha, obręb W., gmina Z., obejmującej powierzchnię ok. 0,2291 ha stanowiącej własność J.K. - na czas budowy dwutorowej napowietrznej linii energetycznej 400kV O.-R./T. oraz nadał w/w decyzji w trybie art. 108 k.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności.
Od powyższego rozstrzygnięcia odwołał się J.K., zarzucając organowi naruszenie zasady równego traktowania stron w postępowaniu, a także naruszenie art. 122 i 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez niewyjaśnienie, czy istniały inne możliwości realizacji celu publicznego.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty z dnia [...] r. i umorzył postępowanie I instancji.
Zdaniem organu odwoławczego uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 29 października 2008 r. decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] r., ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, powoduje brak przesłanki do udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, a co za tym idzie do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. W tej sytuacji nieistnienie decyzji pierwotnej, na podstawie której można było wydać decyzję o niezwłocznym zajęciu nieruchomości wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności, musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. i umorzeniem postępowania I instancji jako bezprzedmiotowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. Spółka Akcyjna zarzuciła naruszenie art. 77 k.p.a. w zw. z art. 105 k.p.a. i wniosła o uchylenie decyzji Wojewody z dnia [...] r. oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając skargę Spółka wskazała, iż organ II instancji nie mógł powołać się na skuteczne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wydanej na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami i na tej podstawie uchylić rozstrzygnięcie Starosty z dnia [...] r. i umorzyć postępowanie, bowiem skarżący złożył skargę kasacyjną od nieprawomocnego wyroku WSA w Łodzi z dnia 29 października 2008 r. Jednocześnie strona skarżąca zarzuciła nieustosunkowanie się do informacji zawartej w piśmie skarżącego z dnia 29 grudnia 2008 r. o zrealizowaniu, w oparciu o prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę, inwestycji na nieruchomości, której dotyczył wniosek o zezwolenie na jej zajęcie.
Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skoro decyzje organów obu instancji zostały uchylone wyrokiem WSA w Łodzi, a inwestor w dniu 22 grudnia 2008 r. zaskarżył przedmiotowe orzeczenie skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to inwestor nie mógł występować do innego organu o pozwolenie na budowę, gdyż decyzja Wojewody nie jest wykonalna, a wyrok Sądu I instancji nie jest prawomocny. Dodatkowo strona przeciwna wyjaśniła, iż nie ustosunkowała się wprost do propozycji strony zawartej w piśmie z dnia 29 grudnia 2008 r., gdyż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy pokryło się z prośbą zawartą w tym piśmie.
Na rozprawie w dniu 8 maja 2009r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę, natomiast uczestnik postępowania J.K. wniósł o jej oddalenie, informując, że inwestycja budowy napowietrznej linii energetycznej została zrealizowana na początku grudnia 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art. 145 § 1 powołanej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. podejmuje ustalenia, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób wskazany wyżej, dlatego też skarga - stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. - podlega oddaleniu.
Okolicznością mającą istotne znaczenie dla wyniku przedmiotowej sprawy jest fakt złożenia przez pełnomocnika skarżącej Spółki pisma z dnia 29 grudnia 2008r., które wpłynęło do organu II instancji przed rozpoznaniem odwołania wniesionego przez J.K. od rozstrzygnięcia wydanego przez Starostę S. Z pisma tego wynika, iż na nieruchomości J.K., co do której zapadła decyzja organu I instancji z dnia [...]r. wydana w trybie art. 122 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. nr 261 z 2004r., poz. 2603 ze zm.) i 108 k.p.a., zezwalająca na jej częściowe niezwłoczne zajęcie na czas budowy dwutorowej napowietrznej linii energetycznej 400 kV O.-R./T., inwestycja ta została zrealizowana na mocy prawomocnej decyzji udzielającej A. S.A. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę. Zrealizowany tym samym został, jak wynika z pisma, przedmiot żądania inwestora. W związku z powyższym pełnomocnik inwestora wnioskował o rozważenie wydania przez Wojewodę [...] rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania w trybie art. 105 k.p.a.
Organ odwoławczy, wydając - z uwzględnieniem art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. - zaskarżoną decyzję z dnia [...]r., uchylił rozstrzygnięcie wydane przez Starostę S. i umorzył postępowanie pierwszej instancji, wskazując na jego bezprzedmiotowość z innych przyczyn, niż wskazane w piśmie z dnia 29 grudnia 208r. przez pełnomocnika inwestora, ale - w ocenie Sądu - nie ma to istotnego wpływu na ostateczny wynik sprawy.
Zgodzić się bowiem należy z tezą zawartą w odpowiedzi na skargę, iż zaskarżone rozstrzygnięcie, pomimo podniesienia odmiennej niż w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 29 grudnia 2008r., argumentacji, pokrywa się w istocie z wnioskiem zawartym w tymże piśmie. Za stanowiskiem tym przemawia okoliczność, iż zarówno Wojewoda [...], jak i pełnomocnik skarżącego uznali, iż zachodzi bezprzedmiotowość w rozumieniu art. 105 k.p.a., a tym samym zachodzą podstawy do umorzenia postępowania (por. np. wyroki NSA: z dnia 9 lutego 1999r. sygn. akt III SA 1591/98 - LEX nr 36602 oraz z dnia 12 października 2006r. sygn. akt II GSK 142/06 - LEX nr 276713).
Z tych to względów Sąd, podzielając stanowisko, że aktualnie brak jest przesłanek do merytorycznego orzekania, skoro inwestycja została zrealizowana i nie zachodzi konieczność wydawania rozstrzygnięcia w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, zezwalających na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, uwzględniając jednocześnie stanowisko inwestora zaprezentowane w piśmie z dnia 29 grudnia 2008r. - skarżącego w przedmiotowej sprawie - oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., jako bezpodstawną.
B.C.