Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2016 r. M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. nr [...] uchylającą decyzję Burmistrza W. z dnia [...]r. znak: [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie istniejącego zjazdu indywidualnego z drogi krajowej DK45 na działki nr 903 i 904 w miejscowości G., zlokalizowanego na działce nr 298/1 położonej w obrębie [...], gm. W. i umarzającą postępowanie I instancji w całości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego oraz złożenia odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie strona skarżąca pokwitowała w dniu 28 kwietnia 2016 r.
Pismem z dnia 5 maja 2016 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, składając jednocześnie podpisany odpis skargi.
W dniu 6 czerwca 2016 r. skarżąca przedłożyła uzupełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wobec faktu, że oświadczenie skarżącej okazało się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2016 r. Starszy referendarz sądowy zobowiązał skarżącą do złożenia wskazanych w zarządzeniu wyjaśnień i dokumentów, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 11 lipca 2016 r. skarżąca zwróciła się do sądu o przedłużenie terminu do złożenia zaświadczeń niezbędnych do oceny stanu majątkowego. Termin ten został przedłużony do dnia 25 lipca 2016 r.
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. Starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy, a postanowieniem z dnia 13 października 2016 r., po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 24 października 2016 r. skarżąca wezwana została do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni.
Odbiór powyższego wezwania skarżąca pokwitowała w dniu 10 listopada 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.) jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 i 2, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to w szczególności, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest również uiszczenie przez stronę stosownego wpisu. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono opłaty. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną.
Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych oraz do opłacenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca w zakreślonym przez sąd terminie przedłożyła żądany odpis skargi, natomiast nie uiściła wpisu sądowego na wezwanie sądu z dnia 24 października 2016 r.
Jak stanowi z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W tym stanie rzeczy uznać należało, że skarga nie została skutecznie wniesiona i z tych względów podlega odrzuceniu, o czym sąd orzekł na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.
A. P.