Uzasadnienie
Z. K. wnioskiem z dnia 20 marca 2013 roku zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 stycznia 2012 roku, w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 966/11, którym oddalono skargę Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2013 roku odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Owo postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 30 kwietnia 2013 roku.
W dniu 6 maja 2013 roku Z. K. wniósł sprzeciw od wskazanego powyżej postanowienia. W jego uzasadnieniu opisał swoją sytuację życiową i finansową, a także zawarł uwagi odnoszące się do ogólnie pojętego systemu prawa, w tym dotyczące zasadności przyznania kosztów za zastępstwo prawne udzielone skarżącemu z urzędu wyznaczonemu pełnomocnikowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) – powoływanej dalej jako p.p.s.a w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Ponadto w myśl art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 p.p.s.a.). Jednak wydanie stronie korzystnego orzeczenia co do zwolnienia od kosztów sądowych lub ustanowienia pełnomocnika z urzędu eliminuje dalsze rozpoznawanie wniosków w tym właśnie zakresie.
Należy w tym miejscu przypomnieć, iż w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 966/11, wznowienia której wnioskodawca żąda, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 października 2011 roku skarżącemu przyznano już prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, co jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.), zaś pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sobą spraw, nie wyłączając skargi o wznowienia postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem (art. 39 pkt 1 p.p.s.a.).
Wskazane postanowienie o przyznaniu skarżącemu adwokata nie utraciło zatem mocy po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 stycznia 2012 roku (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 roku, II GPS 2/10), a tym samym stronie nadal przysługuje uprawnienie do korzystania z pomocy uprzednio wyznaczonego pełnomocnika.
W konsekwencji, z uwagi na fakt, iż skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, ponowny wniosek strony w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata uznać należy za bezprzedmiotowy.
Biorąc pod uwagę treść przedmiotowego sprzeciwu wyjaśnienia wymaga, że przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata decyduje wyłącznie o fakcie ustanowienia pełnomocnika będącego adwokatem, natomiast o tym, jaka konkretnie osoba będzie tym pełnomocnikiem, decyduje właściwa okręgowa rada adwokacka (art. 253 p.p.s.a.). W związku z powyższym strona nie może skutecznie wnioskować o wyznaczenie kolejnego adwokata z urzędu, gdyż przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (zob. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2009 roku, w sprawie o sygn. akt I OZ 1076/09 oraz z dnia 29 stycznia 2010 roku, w sprawie sygn. akt I OZ 45/10).
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 64 § 3 i art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
B.A.