Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego.
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Od powyższego wyroku skarżący, reprezentowany przez adwokat E.W. – Z., wniósł skargę kasacyjną, zawierającą jednocześnie wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczyła, że koszty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję.
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. Referendarz sądowy przyznał adw. E. W.– Z.. wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 219,60 złotych.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek adw. E. W. – Z. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej zostało już przyznane na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 7 sierpnia 2009 r., po rozpoznaniu wniosku zawartego w skardze kasacyjnej. Oznacza to, iż ponowny wniosek o przyznanie wynagrodzenia nie może zostać uwzględniony.
Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
AG