Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 kwietnia 2024 r. P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 87/I/2024 w przedmiocie zmiany postanowienia dotyczącego rozpoznania ponaglenia w zakresie bezczynności i przewlekłości organu w sprawie budowy kanału odprowadzającego wody popłuczne.
W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności winien ocenić dopuszczalność wniesionej skargi.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), a ponadto na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego lub skarga jest z innych przyczyn niedopuszczalna, wówczas podlega ona odrzuceniu.
W niniejszej sprawie określony przez skarżącego przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 37 § 1, § 2 i § 3 K.p.a. na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – do organu prowadzącego postępowanie. Celem wniesienia ponaglenia jest zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Warunkiem formalnym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia m.in. ponaglenia w przypadku bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 52 p.p.s.a.).
Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 6 (postanowienie w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia) i § 7 K.p.a (postanowienie w sprawie zmiany postanowienia wydanego w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia) powinno przyjąć formę postanowienia, na które zażalenie nie przysługuje. Postanowienie to ma charakter incydentalny (wpadkowy), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, jest wyłącznie czynnością nadzorczą.
Kwestionowane postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 § 7 K.p.a. i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu, gdyż nie kończy postępowania w sprawie, nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i nie służy na nie zażalenie. Nie jest zatem postanowieniem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 866/19, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest to również postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), nie jest także postanowieniem podlegającym kontroli sądu na podstawie przepisów szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.) (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1465/21, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego zaskarżone do sądu postanowienie nie jest postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Na marginesie sąd wskazuje, że niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie znajduje ochronę na gruncie innej instytucji procesowej, jaką jest skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a jej rozważanie odbywa się w odrębnym postępowaniu. Z możliwości tej skorzystał skarżący, wnosząc skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi w sprawie budowy kanału odprowadzającego wody popłuczne, która to skarga została zarejestrowana w tutejszym sądzie pod sygn. II SAB/Łd 60/24.
W świetle powyższych okoliczności sprawy sąd stwierdza, że określony przez skarżącego przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wobec tego sąd wniesioną do sądu skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.