Uzasadnienie
II SA/Łd 321/12
Radca prawny P.L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2012 r., II SA/Łd 321/12. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu. Wyrokiem z dnia 25 września 2014 r., II OSK 109/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącej złożył przy tym oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części.
Referendarz sądowy zważył, co następuje.
Stosownie do § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. W myśl zaś § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej, ten sam w pierwszej i drugiej instancji, sporządził i wniósł skargę kasacyjną, nie biorąc jednak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem jego wynagrodzenie wynosić powinno 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, określającym stawkę w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - jest to stawka obliczona na podstawie § 6. Skoro w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości 10 000 zł, właściwą stawkę określa § 6 pkt 4 rozporządzenia, w myśl którego stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5 000 zł do 10 000 zł – 1 200 zł.
Skoro zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej należy się pełnomocnikowi skarżącej 50% stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 1200 zł, to jego wynagrodzenie za opisane czynności wynosić powinno 600 zł, powiększone o podatek od towarów i usług.
Wobec powyższego stosownie do przepisu § 15 pkt 1 w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490), w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.
lf