Uzasadnienie
Skargą z dnia 5 marca 2013r. pełnomocnik S. B. i M. K. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności nieruchomości.
Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 5 lutego 2013r. i zawierała pouczenie o terminie i sposobie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 6 marca 2013r. pełnomocnik skarżących nadał pocztą ww. skargę adresując kopertę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Łodzi. Skarga wpłynęła do tut. Sądu w dniu 8 marca 2013r.
W dniu 12 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.), przekazał przedmiotową skargę Wojewodzie [...], o czym poinformowano pełnomocnika skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z przepisem art. 54 § 1 P.p.s.a. ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu decyduje data złożenia skargi bezpośrednio w siedzibie organu administracji albo data nadania tej skargi pocztą na adres organu administracji.
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 5 lutego 2013r. organ administracji doręczył pełnomocnikowi skarżących decyzję z dnia [...], zatem termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 7 marca 2013r. Pełnomocnik skarżących nadał co prawda skargę w dniu 6 marca 2013r., jednakże zaadresował ją na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który powołując się na art. 54 § 1 – 3 P.p.s.a. przekazał skargę organowi administracji w dniu 12 marca 2013r., zatem po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż nadanie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nakłada na sąd obowiązek przekazania tej skargi do organu właściwego. Nie wpływa to jednak na bieg terminu do jej wniesienia. O zachowaniu terminu, o którym mowa decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd do organu administracji (por. postanowienia NSA z dnia 30 września 2011r., sygn. akt II FSK 1768/11; z dnia 17 marca 2011r., sygn. akt II FSK 2336/10; z dnia 2 marca 2011r., sygn. akt II FZ 65/11; z dnia 29 maja 2008r., sygn. akt I FSK 631/08; z dnia 15 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 295/08 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Jednocześnie wskazać należy, iż w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin, o którym mowa jest bowiem terminem ustawowym i nie podlega on w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi. W przypadku przekroczenia terminu do wniesienia skargi, jego przywrócenie jest możliwe wyłącznie na wniosek strony, stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 1-5 P.p.s.a.
W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż pełnomocnik skarżących nie zachował trzydziestodniowego terminu na wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
a.bł.