Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skarg A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., E. T. i A. P., Wspólnoty Mieszkaniowej A w Ł., B Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., D. D. i C. D., T. G., A. G., K. G. i T. G., M. W., I. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 16 listopada 2016 r. nr XXXVII/966/16 w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane, dla miasta Ł. W dniu 10 sierpnia 2017 roku pełnomocnik A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, uiszczając jednocześnie na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 zł tytułem wpisu od zażalenia.
Odpis postanowienia z dnia 3 sierpnia 2017 roku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w dniu 25 sierpnia 2017 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w § 1 pkt 1 – 10.
Według z kolei art. 131 p.p.s.a. na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dnia od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie złożone w dniu 10 sierpnia 2017 roku przez pełnomocnika A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego uznać należy jako wniesione przedwcześnie.
Stosownie do przywołanego już przepisu art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia z dnia 3 sierpnia 2017 roku został doręczony pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 sierpnia 2017 roku, tymczasem zażalenie wniesiono jeszcze przed dokonaniem tej czynności.
Podkreślenia wymaga, że przepis art. 194 § 2 p.p.s.a. określa wyraźnie od kiedy rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia zażalenia tj. od dnia doręczenia postanowienia. Wniesienie zażalenia przed tym dniem uznać należy za niedopuszczalne. Działanie takie zaburza bowiem ustalony porządek prawny, w którym środki zaskarżenia wnosi się po otrzymaniu orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FZ 369/13 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, w ocenie Sądu zażalenie wniesione przed terminem uregulowanym w art. 194 § 2 p.p.s.a. należy ocenić jako przedwczesne, a tym samym jako niedopuszczalne. W konsekwencji w punkcie 1 sentencji postanowienia należało orzec o odrzuceniu tego środka odwoławczego, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwrócił stronie cały uiszczony wpis od odrzuconego zażalenia w kwocie 100 zł, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia.
A. P.