Uzasadnienie
Skargą z dnia 29 marca 2013r. P. S. i M. S. zaskarżyli do sądu administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości. Do skargi skarżący dołączyli wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, w którym wyjaśnili, iż przyczyną uchybienia terminu były czynności związane z pogrzebem członka rodziny zmarłego w dniu 13 grudnia 2012r. oraz porządkowanie spraw rodzinnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi podnosząc jednocześnie, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 13 listopada 2012r., a skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wskazali nie tylko dnia ustania przyczyny uchybienia, ale przede wszystkim nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu.
Postanowieniem z dnia [...] skarga M. S. została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Po trzecie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Wreszcie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Oznacza to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Na wstępie wskazać należy, iż z uwagi na fakt odrzucenia skargi M. S. postanowieniem z dnia [...], wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpatrzony tylko w stosunku do P. S., którego skarga nadal zawisła jest przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadnił uchybienie terminu czynnościami związanymi z pogrzebem zmarłego członka rodziny oraz porządkowaniem w związku z tym spraw rodzinnych. Jednakże okoliczności te nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Jakkolwiek do takich powodów można by w określonym stanie faktycznym sprawy zaliczyć bardzo przykre momenty w życiu każdego człowieka, jak czynności związane z pogrzebem członka rodziny, to jednak takim powodem nie będzie już porządkowanie spraw rodzinnych po zmarłej osobie. Nie jest to bowiem okoliczność, która uniemożliwiała skarżącemu udzielenia stosownego pełnomocnictwa na czas niedyspozycyjności lub nawet posłużenia się inną osobą do złożenia skargi.
Ponadto okres, który upłynął od daty doręczenia zaskarżonego postanowienia do dnia złożenia skargi do sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest bardzo długi. Faktem jest, iż co prawda śmierć członka rodziny skarżących nastąpiła w ostatnim dniu upływu terminu do wniesienia skargi, to należy mieć jednak na uwadze, iż z doświadczenia życiowego wynika, że czynności pogrzebowe, to czynności podejmowane od daty zgonu do daty pochówku. Dokonywane są zatem niezwłocznie po śmierci osoby i z pewnością nie trwają kilku miesięcy.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarżący nie uwiarygodnił stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca złożenie skargi do Sądu była od nich niezależna, a skoro tak, to należy również stwierdzić, iż skarżący nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do złożenia skargi do sądu.
Na marginesie wskazać należy, iż skarżący nie tylko nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi do sądu, to również wbrew art. 87 § 1 P.p.s.a. nie wskazał czasu ustania przyczyny uniemożliwiającej im zachowanie terminu. Z uwagi jednak na treść wniosku o przywrócenie terminu i jego uzasadnienie, Sąd uznał za zbędne wzywanie skarżącego do wykazania daty ustania przyczyny uniemożliwiającej zachowanie terminu do złożenia skargi do sądu, skoro wynikało z niego, że w ocenie skarżącego przeszkody te ustały w dniu złożenia wniosku.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji.
a.bł.