Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2008 roku, po rozpatrzeniu wniosku J.G. orzeczono o przyznaniu mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Opis powyższego postanowienia z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia doręczony został m.in. uczestnikowi postępowania R.J.
W dniu 1 sierpnia 2008 roku uczestnik postępowania R.J. wniósł sprzeciw od opisanego wyżej postanowienia referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy stronie następuje na jej wniosek złożony przed lub w toku postępowania. W myśl natomiast przepisu art. 50 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jak również wniosku jest każdy kto ma w tym interes prawny.
Stosownie zatem do powyższych przepisów postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym i autonomicznym, wszczynanym na niosek strony. Stroną takiego postępowania jest wnioskodawca, gdyż to jego interesu prawnego dotyczy postępowanie, w wyniku czego tylko wnioskodawca uprawniony jest do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. (por. rozważania w zakresie interesu prawnego w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 roku, sygn.akt II OZ 153/06, niepubl. oraz z dnia 16 lipca 2008 roku, sygn.akt II OZ 759/08, niepubl.)
Oznacza to iż sprzeciw złożony przez R.J. od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy J.G., pomimo błędnego pouczenia go o środku zaskarżenia, podlega odrzuceniu ze względu na to, iż został wniesiony przez uczestnika postępowania, który w postępowaniu wpadkowym nie posiada interesu prawnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., stosowanego per analogiam, orzeczono o odrzuceniu sprzeciwu.
ar