Uzasadnienie
J. P. i P. P. oraz A. D. – M. i L. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W treści skargi jej autorzy wnieśli m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę uzasadniając, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci wybudowania inwestycji, dla której pozwolenie na budowę zostało wydane z naruszeniem prawa. Decyzja o pozwoleniu na budowę została oparta na innej decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu publicznego i decyzji zezwalającej na przebudowę istniejącego zjazdu publicznego oraz miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, które to akty zostały wydane z naruszeniem prawa, czego dowodzą skarżący w odrębnych postępowaniach.
Ponadto – jak wskazali skarżący – wniosek o wstrzymanie determinowany jest również brakiem merytorycznego rozpoznania przez Wojewodę [...] odwołania, co w przypadku uznania zasadności skargi, implikować może wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasatoryjnej. Stąd, z uwagi na rozmiar i rodzaj inwestycji, brak wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę spowoduje trudne do odwrócenia skutki o charakterze finansowym i prawnym, poprzez uniemożliwienie dochodzenia prawa do wzruszenia decyzji w drodze odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży niewątpliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z dnia 10 lutego 2014 roku, I FSK 76/14; z dnia 18 grudnia 2013 roku, II FSK 2654/13; z dnia 8 października 2013 roku, II OSK 2290/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania jest instytucją wyjątkową, której zastosowanie jest możliwe jedynie w ściśle określonych przypadkach wynikających z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak jednoznacznego wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wymaganych przez przepis uniemożliwia ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku.
Strona skarżąca zawierając w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania podniosła tylko zarzuty merytoryczne zmierzająca do zakwestionowania wydanego przez organ administracyjny rozstrzygnięcia, które jest przedmiotem skargi. Tymczasem z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązana jest wskazać okoliczności, które w jej ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczą w tym zakresie wystarczających okoliczności.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie przytoczyła okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, bowiem uzasadnienie wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej w zasadzie zawiera tylko zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kontestowanemu rozstrzygnięciu organu administracji. Uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez kwestionowany akt nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu.
Reasumując, strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu.
a.bł.