Uzasadnienie
J. G. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...], Nr [...] w sprawie wyjaśnienia (na żądanie skarżącego), wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie udzielenia skarżącemu pozwolenia na użytkowanie części parterowej, budynku magazynowo – handlowego, położonego w P. przy ulicy A. [...] – B. [...]. Organ pierwszej instancji wskazał, że pomieszczenia, oznaczone od nr 1 do nr 9 przedmiotowego budynku, mogą być użytkowane zgodnie z projektem budowlanym, zatwierdzonym decyzją o pozwolenie na budowę z dnia [...]. Organ orzekający wyjaśnił też, że użytkowanie wymienionych pomieszczeń obiektu budowlanego, odmiennie od przeznaczenia, na jakie było budowane oraz zmiana w obiekcie warunków bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotnych, higieniczno – sanitarnych lub ochrony środowiska bądź wielkości lub układu obciążeń, powoduje zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w myśl art. 71 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r., poz. 414 ze zm.), wymagające uzyskania decyzji o pozwoleniu (art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego).
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia drugiej instancji podano (między innymi), że przez zmianę sposobu użytkowania obiektu wymagającą pozwolenia właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej, należy rozumieć nie tylko przeznaczenie obiektu do innego rodzaju użytkowania, lecz także zintensyfikowanie dotychczasowego rodzaju użytkowania obiektu, jeżeli spowoduje to skutki określone w art. 71 cyt. ustawy – Prawo budowlane. Organ odwoławczy stwierdził, że ilość zgromadzonych na nieruchomości skarżącego, beczek z olejem, wskazuje na możliwość naruszenia przepisów pożarowych i ochrony środowiska (a zatem i interesów osób trzecich) przy użytkowaniu tej nieruchomości, a zatem oznacza nastąpienie zmiany sposobu jej użytkowania, w myśl art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego. W skardze, wniesionej przez J. G., na wymienione postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], skarżący żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz stwierdzenia, że skarżący nie zmienił sposobu użytkowania przedmiotowego budynku i użytkuje budynek zgodnie z pozwoleniem na jego użytkowanie z dnia [...], jako magazynowo – handlowy.
W odpowiedzi na skargę, organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto, organ orzekający wyjaśnił, że w Sądzie administracyjnym toczą się postępowania ze skargi skarżącego i sąsiada, dotyczące użytkowania przedmiotowego budynku magazynowo – handlowego (Sygn. akt II SA/Łd 1352/99) i "próby zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku (Sygn. akt II SA/Łd1323/00)".
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2003 roku, Sygn akt II SA/Łd 1352/99, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi Wydział II uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...], oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], Nr [...].
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2003 roku, Sygn akt II SA/Łd 1323/00, Sąd Administracyjny oddalił skargę J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia skarżącemu pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego budynku magazynowo – handlowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli (między innymi) skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1) oraz gdy "postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe" (pkt 3).
Tego rodzaju sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej. Należy przy tym wyjaśnić, że wobec użycia w powołanym przepisie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, określenia "stało się", bezspornie chodzi o przyczyny, które w chwili złożenia skargi w danej sprawie, nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy, jak w sprawie niniejszej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przed rozpoznaniem skargi J. G. na wymienione wcześniej postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...], decyzja ta, jak również utrzymująca ja w mocy decyzja organu odwoławczego z dnia [...], zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, na mocy powołanego wyroku Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2003 r. Skoro w dacie rozpoznawania przez Sąd Administracyjny skargi w sprawie niniejszej, nie ma już w obrocie prawnym decyzji administracyjnej, co do której treści powziął wątpliwość skarżący domagając się ich wyjaśnienia w trybie art. 113 § 2 kpa, postępowanie sądowe w zakresie oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono, jak w postanowieniu.