Uzasadnienie
Wojewoda [...], decyzją z dnia [...], nr [...] znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz. 1071), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...], nr [...] z dnia [...].
Wskazaną decyzją z dnia [...] Starosta [...] uchylił własną ostateczną decyzję z dnia [...], nr [...], udzielającą W. S. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego i budowę zbiornika na ścieki sanitarne, na działce nr [...], położonej w miejscowości B. nr [...], w gminie Ł. Przesłanką wydania decyzji jest wydanie prze prgan nadzoru budowlanego decyzji w trybie art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623), dalej powoływanej jako Prawo budowlane. Jako podstawę prawną decyzji Starosta powołał art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. S., podnosząc, że decyzja zawiera błędy formalne i merytoryczne, gdyż wadliwie zastosowano art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego definiujący zakres uchylenia tej decyzji. Wskazał, iż uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę ma miejsce w wypadku wystąpienia okoliczności określonych w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a w ocenie odwołującego się w przypadku jego budynku mieszkalnego taka okoliczność nie miała miejsca. Zarzucił nieprawidłowe ustalenie przez organ nadzoru budowlanego, że w toku budowy doszło do istotnych odstępstw od projektu budowlanego. Wskazał, iż nie istnieje żaden dokument, który w trakcie postępowania, trwającego ponad dziewiętnaście miesięcy stwierdziłby zwiększenie wymiarów poziomych lub pionowych budowanego obiektu, dlatego też nie zgadza się ze stwierdzeniem o zmianie powierzchni zabudowy i kubatury zawartym w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...]. Wobec tego w ocenie W. S. nie było podstawy do uchylenia pozwolenia na budowę, bowiem nie wystąpiły okoliczności określone w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Ponadto odwołujący się wyjaśnił, iż jego zdaniem decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], którą nałożono na W. S., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany dokonane w trakcie robót związanych z odbudowa wcześniej rozebranego budynku mieszkalnego na w/w działce, stanowiąca podstawę do wydania decyzji Starosty [...] z dnia [...] nie może być uznana za ostateczną, gdyż w dniu 30 grudnia 2010 r. zostało od niej złożone odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wojewoda [...] w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...]r. wyjaśnił, że w dniu [...], decyzją nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił W. S. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego i budowę zbiornika na ścieki sanitarne, na działce nr [...] położonej w miejscowości B. nr [...], w gminie Ł. Organ odwoławczy wyjaśnił, że Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. ostatecznym postanowieniem z dnia [...], nr [...] wstrzymał roboty budowlane prowadzone przez W. S., związane z odbudową wcześniej rozebranego budynku mieszkalnego i jego rozbudową na w/w działce, bowiem zostały one wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.
Nadto inwestor został zobowiązany owym postanowieniem do zabezpieczenia budynku przed dostępem osób nieuprawnionych oraz do przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, oceny technicznej wykonanych robót związanych z odbudową wcześniej rozebranego budynku mieszkalnego oraz stanu technicznego i nośności pozostawionych po rozebranym budynku fundamentów, sporządzonej przez uprawnioną osobę.
Następnie decyzją z dnia [...] nr [...], organ nadzoru budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nałożono na W. S. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany dokonane w trakcie ww budowy, w terminie do dnia 30 grudnia 2010 r.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. ostateczną decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił w/w decyzję tylko w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku, ustalając nowy termin na dzień 15 marca 2011r., zaś w pozostałej części utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.
Zdaniem Wojewody [...] skoro Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] nałożył na W. S. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, a decyzja ta pod względem merytorycznym została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...], to zgodnie z art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego Starosta [...] zobligowany był do uchylenia decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...], nr [...]
Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] wskazał m.i.n., iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...], z dnia [...] jest ostateczna, mimo wniesionego odwołania przez W. S. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, bowiem zgodnie z pouczeniem zawartym w owej decyzji, służyła na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W. S. zaskarżył powyższą decyzją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu wniósł o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjne w Łodzi, zważył, co następuje
Skargę należało oddalić.
Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623) właściwy organ w drodze decyzji przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy budowie spornego obiekt w terminie do 31 grudnia 2010r.
Nie ulega również wątpliwości, że decyzja ta w części merytorycznej została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], a jedynie organ odwoławczy zakreślił nowy termin (do 15 marca 2011r.) na wykonanie nałożonego na inwestora obowiązku.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie nakładające ów obowiązek na W. S. w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego uzyskało charakter ostateczny, a w takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3.
Podkreślenia wymaga, że właściwym organem w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jest organ nadzoru budowlanego, natomiast organem właściwym do zastosowania przepisu art. 36a ust. 2 tej ustawy - organ administracji architektoniczno-budowlanej. Dlatego w rozstrzyganej sprawie ewentualne środki wynikające z niewykonania nałożonego obowiązku sporządzenia i złożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych może podjąć wyłącznie organ nadzoru budowlanego -w postaci nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego).
Natomiast równolegle prowadzone jest postępowanie w przedmiocie uchylenia dotychczas pozostającej w obrocie prawnym pierwotnej decyzji zezwalającej na budowę w oparciu o art. 36a Prawa budowlanego, które toczy się przed organami administracji architektoniczno-budowlanej. W tym zakresie rzeczą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest jedynie ustalenie istnienia przesłanki w postaci wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 przez organ nadzoru budowlanego.
Należy także zaznaczyć, że Prawo budowlane nie określa terminu, w którym powinna zostać wydana decyzja w oparciu o art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, zatem decyzja ta powinna zostać wydana niezwłocznie po wydaniu ostatecznej decyzji w przedmiocie obowiązku określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. powyższej konstatacji nie zmienia zmiana terminu.
Konkludując wskazać należy, iż organy administracji architektoniczno - budowlanej prawidłowo zastosowały się do treści artykułu 36a ust. 2 Prawa budowlanego. Podkreślić należy, że wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji określonej art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego bezwzględnie obliguje organ, który wydał pozwolenie na budowę do uchylenia tegoż pozwolenia, co powinno nastąpić bezzwłocznie po tym, jak wydana w trybie art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego decyzja stanie się ostateczna. Przy czym organ architektoniczno budowlany nie ma żadnych uprawnień do badania przesłanek wydania przez PINB decyzji
Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy iż dotyczą one w zasadzie postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] utrzymującej w mocy orzeczenia organu nadzoru budowlanego, wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, którym nałożono na W. S. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany dokonane w trakcie budowy, zatem nie mogły one mieć wpływa na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w wyroku.
m.o.