Uzasadnienie
W piśmie z dnia 25 stycznia 2008r. J. S. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2008r.
Wniosek uzasadnił złym stanem zdrowia, podeszłym wiekiem (83 lata) oraz błędnym zrozumieniem pouczenia udzielonego przez Sąd o trybie składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, nie można jednak przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił istnienie jakichkolwiek okoliczności mających wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 stycznia 2008r. Z uzasadnienia wniosku, zawiadomienia o terminie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku, a także protokołu rozprawy z dnia 17 stycznia 2008r., w której skarżący uczestniczył wynika, że został on przez Sąd pouczony o tym, iż pisemne uzasadnienie ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Treść wskazanego pouczenia nie mogła więc nasuwać żadnych wątpliwości. Zdaniem Sądu błędne zrozumienie prawidłowego pouczenia o trybie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz podeszły wiek nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej podobnie zresztą jak samo złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości (por. np. postanowienie SN z dnia 3 stycznia 1974r., II CO 18/73, Lex nr 7372).
Przy czym zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W związku z tym nawet lekkie niedbalstwo wyklucza możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Jako okoliczności faktyczne, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu przykładowo zaś wskazuje się: nieprawidłowe doręczenie pisma procesowego, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, przerwę w komunikacji, mylne pouczenie o środkach zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak wyżej.