Uzasadnienie
II SA/Łd 518/13
G.L. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i bratem (bezrobotny bez prawa do zasiłku). Rodzina utrzymuje się z renty matki, której wysokość wynosi 640,74 zł. Skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnego wartościowego majątku ani oszczędności. Matka skarżącej posiada dom o powierzchni 51 mkw. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia adwokata jest uzasadniony. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację rodzinną i materialną uprawnione jest przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Jednocześnie należy wskazać, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu pomocy społecznej, udział skarżącej w postępowaniu nie wiąże się zatem z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG