Uzasadnienie
II SA/Łd 548/14
W dniu 26 maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga R. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 maja 2014 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz uiszczenie wpisu sądowego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowe wezwania strona skarżąca odebrała osobiście w dniu 2 czerwca 2014 r.
W dniu 4 czerwca 2014 r. wpłynęło do sądu pismo organu, który przesłał w załączeniu pismo skarżącego, nadane w dniu 30 maja 2014 r., o wycofaniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jak stanowi przepis art. 47 p.p.s.a. do każdego pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg powyższy uzasadnia fakt, iż w niektórych sprawach sądowoadministracyjnych obok strony skarżącej i organu występują również uczestnicy postępowania na prawach stron (art. 33 p.p.s.a.), którym również doręczana jest wszelka korespondencja, wszelkie wydawane w toku postępowania rozstrzygnięcia, w związku z tym również skarga wszczynająca postępowanie sądowe. Jednocześnie, w myśl przepisu 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z kolei jak wskazuje przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Jednocześnie, jak stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uiściła w zakreślonym przez sąd terminie wpisu sądowego oraz nie złożyła 6 egzemplarzy odpisów skargi. I wprawdzie w dniu 30 maja 2014 r. złożyła pismo, w którym oświadczyła, iż cofa skargę, niemniej jednak oświadczenie to nie jest prawnie skuteczne i nie podlega merytorycznej ocenie w świetle przesłanek art. 60 p.p.s.a. Cofnąć można bowiem wyłącznie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Z uwagi na powyższe nieuzupełnienie braków skargi skutkować musi jej odrzuceniem, a nie umorzeniem postępowania z powodu cofnięcia skargi.
W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania. W razie bowiem niedopuszczalności skargi, a więc uznania, iż skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone. Cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (vide postanowienia NSA: z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1829/07; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 923/08; z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2453/10; z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3150/13; postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Op 155/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 220 §3, art. 58 §1 pkt 3 w związku z art. 47 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.
LS