Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu odwołania Anny i Grzegorza M., decyzją z dnia 29 marca 2000 r., (...), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T.-M. z dnia 29 lutego 2000 r., (...) w sprawie nakazania Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w N. usunięcia nieprawidłowości występujących przy podłączeniach do przewodów kominowych /spalinowych i wentylacyjnych/ w budynku mieszkalnym nr 17 na osiedlu N. w terminie do dnia 27 kwietnia 2000 r. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Uzasadniając powołaną decyzję organ odwoławczy podał /między innymi/, że organ pierwszej instancji nie zawarł zobowiązania dla zarządcy budynku, do opracowania projektu technicznego mającego na celu kompleksowe rozwiązanie problemu odprowadzenia spalin od piecyków gazowych zainstalowanych w łazienkach mieszkań nr 43 i 46 oraz wentylacji łazienek w tych mieszkaniach, a także nie nakazał zarządcy budynku, natychmiastowego wyłączenia dopływu gazu do podgrzewaczy wody, zainstalowanych w wymienionych mieszkaniach. Ponadto organ odwoławczy wskazał szereg okoliczności faktycznych, niezbędnych do wyjaśnienia w sprawie, w celu jej końcowego załatwienia.
Wymieniona decyzja organu drugiej instancji została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Annę i Grzegorza M., zajmujących lokal nr 46 we wskazanym budynku. Skarżący wyjaśnili, że sprawa ciągnie się od stycznia br., a oni czują się zagrożeni ze względu na możliwość wydobywania się czadu z kanału wentylacyjnego w ich łazience. W ocenie skarżących, sprawa ta nie powinna być ponownie odesłana do organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ orzekający wyjaśnił, że w dniu 19 kwietnia 2000 r., w wyniku działań podjętych przez organ pierwszej instancji, usunięto nieprawidłowości występujące przy podłączeniach przewodów kominowych /spalinowych i wentylacyjnych/ w mieszkaniu nr 46 oraz w mieszkaniu nr 43 oraz że "prowadzone są prace w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w innych 8 mieszkaniach przedmiotowego budynku".
W dniu 11 kwietnia 2000 r., wymieniony organ pierwszej instancji, w wyniku wydania zaskarżonej decyzji, po ponownym rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy, wydał decyzję (...) nakazującą Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w N.: usunięcie nieprawidłowości występujących przy podłączeniach do przewodów kominowych /spalinowych i wentylacyjnych/ w budynku mieszkalnym nr 17 na osiedlu N. w terminie do dnia 18 maja 2000 r. oraz natychmiastowe odłączenie dopływu gazu do mieszkań nr 43 i 46 w tym budynku. Organ orzekający nakazał też niezwłoczne powiadomienie tego organu o wykonaniu nałożonego obowiązku, z przedłożeniem potwierdzenia wykonania przez osobę uprawnioną oraz książki obiektu budowlanego wraz z pozytywnymi protokółami przeglądów okresowych, wymienionych w art. 62 ustawy - Prawo budowlane. Decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności /art. 108 Kpa/.
Skarżący wezwani przez Sąd do wypowiedzenia się, czy w związku z wydaniem przez organ I instancji kolejnej decyzji, oraz z treścią odpowiedzi na skargę, nadal popierają skargę, wyjaśnili, że skargę tę nadal popierają, z uwagi na niepełne wykonanie nowej decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji /pismo procesowe skarżących z dnia 4 lipca 2000 r./.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 355 par. 1 Kpc, mającym odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Sądem administracyjnym /na podstawie art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
Użycie w tym przepisie określenia "stało się" oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wytoczenia powództwa /wniesienia skargi w postępowaniu przed NSA/, nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Zbędność wyrokowania może nastąpić z różnych przyczyn, a cofnięcie skargi jest tylko jedną z takich przyczyn.
W sprawie niniejszej jest bezsporne, że Anna i Grzegorz M. zaskarżyli do Sądu administracyjnego wymienioną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., wydaną na podstawie art. 138 par. 2 Kpa. Zaskarżoną decyzją uchylona została decyzja organu pierwszej instancji z dnia 29 lutego 2000 r., wydana w sprawie usunięcia nieprawidłowości występujących przy podłączeniach do przewodów kominowych w wymienionych mieszkaniach oraz nastąpiło przekazanie tej sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja zaskarżona miała zatem charakter kasacyjny i nie kończyła rozpatrzenia sprawy, wobec przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W tym miejscu należy wyjaśnić, że w stanie prawnym obowiązującym poprzednio /pod rządami przepisów Działu VI Kodeksu postępowania administracyjnego, regulujących zaskarżanie decyzji do Sądu administracyjnego/, w orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że od decyzji organu odwoławczego uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej mu sprawę celem ponownego rozpoznania /art. 138 par. 2 Kpa/, nie przysługuje skarga do NSA, wobec nie wyczerpania w takiej sytuacji, toku instancji /uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 1983 r., III AZP 7/82 - OSNCP 1983 z. 9 poz. 127 i uchwała pełnego składu Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z dnia 15 grudnia 1984 r., III AZP 1/84 - OSNCP 1985 z. 10 poz. 144/.
Oznaczało to, że tylko wówczas, gdy sprawa została w formie decyzji administracyjnej załatwiona przez organ administracyjny pierwszej i drugiej instancji w sposób merytoryczny /co do istoty/, dopuszczalna była skarga do Sądu administracyjnego z uwagi na wyczerpanie toku instancji. Jeśli natomiast organ odwoławczy orzekł na podstawie art. 138 par. 2 Kpa, postępowanie administracyjne nadal się toczy i nie zostało zakończone.
W sprawie niniejszej, już po wniesieniu skargi do Sądu administracyjnego na wymienioną decyzję organu drugiej instancji o charakterze kasacyjnym, została doręczona sprawie skarżącej nowa decyzja organu pierwszej instancji, w wyniku wydania decyzji zaskarżonej i w tym samym przedmiocie.
Od decyzji tej służyło stronom odwołanie do organu wyższego stopnia, o czym strony zostały poinformowane przez umieszczenie stosownego pouczenia w treści decyzji.
W tym stanie faktycznym i prawnym, orzekanie przez Sąd o legalności zaskarżonej decyzji, do czego na mocy art. 21 ustawy o NSA, ograniczone są uprawnienia Sądu administracyjnego, stało się zbędne, co skutkowało umorzenie postępowania sądowego w oparciu o art. 355 par. 1 Kpc w związku z art. 59 i art. 53 ust. 3 powołanej już wcześniej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.