Uzasadnienie
W dniu 21 czerwca 2013 r. Z. P. i K. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w wysokości 4000 zł w celu przymuszenia do doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego.
W skardze Z. P. i K. P. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że sytuacja życiowa i majątkowa w jakiej się znajdują nie pozwala im na równoczesne zapłacenie grzywny oraz poniesienie kosztów wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w postaci zamurowania otworu okiennego. Oboje skarżący utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2000 zł miesięcznie. Zobowiązani nie posiadają dostatecznych środków finansowych na uiszczenie grzywny w tak dotkliwej wysokości, a ich uzyskanie wymaga zaciągnięcia kolejnych zobowiązań finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – przywoływanej dalej w treści jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie Sądu dotyczące wstrzymania wykonania decyzji w razie zmiany okoliczności może być stosownie do treści art. 61 § 4 tej ustawy w każdym czasie zmienione lub uchylone przez sąd rozpoznający sprawę. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6).
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd uznał, iż skarżący dostatecznie wykazali, że wykonanie zaskarżonego postanowienia, poprzez uiszczenie grzywny w celu przymuszenia do doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego może narazić ich na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego też powodu konieczne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
O powyższym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a.bł.