Uzasadnienie
B. I. F. W. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] przedmiocie pozwolenia na budowę.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 lipca 2015 roku skarżący został wezwany do nadesłania odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, wykazania, że E. B. należy do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a i złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do doręczeń dla E. B. oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Termin wykonania zarządzeń zakreślono na 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenia doręczono E. B., jako pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 13 sierpnia 2015 roku, zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi ekspirował z dniem 20 sierpnia 2015 roku.
W dniu 20 sierpnia 2015 roku skarżący uiścił wpis od skargi. Natomiast E. B. złożyła uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa do doręczeń w imieniu skarżącego.
Natomiast w piśmie z dnia 20 i 21 sierpnia 2015 roku skarżący wyjaśnił, iż zamieszkuje na stałe w Wielkiej Brytanii, zatem to E. B. jest upoważniona do odbioru korespondencji w jego imieniu. Osoba upoważniona do odbioru korespondencji, po jej odebraniu, musi ją przetłumaczyć i przesłać skarżącemu. Normalnie jest to czynione drogą elektroniczną, ale gdy wymagany jest podpis skarżącego, siedmiodniowy termin nie jest wystarczający. Do pisma z dnia 21 sierpnia 2015 roku skarżący dołączył podpisany egzemplarz skargi.
Mocą zarządzenia z dnia 23 września 2015 roku pismo skarżącego z dnia 21 sierpnia 2015 roku zostało potraktowane, jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie:
- 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.);
- 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.);
- 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.);
- 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do uzupełnienia braków formalnych skargi, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu.
W stanie faktycznym sprawy, skarżący w treści wniosku o przywrócenie terminu wskazał, iż zamieszkuje na stałe poza granicami kraju, zatem w przypadku gdy musi nadesłać do sądu dokumenty z jego oryginalnym podpisem, siedmiodniowy termin nie jest wystarczający.
Zdaniem sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.
Oceniając zasadność wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi sąd ocenił, iż podniesione w przywołanym wniosku okoliczności wskazują, iż skarżący uwiarygodnił stosowną argumentacją fakt, iż uchybienie terminu nie było przez niego zawinione. Bez wątpienia fakt zamieszkiwania poza granicami kraju może spowodować, że dochowanie siedmiodniowego terminu może być utrudnione. Te okoliczności, w ocenie sądu, świadczą o niezawinionym uchybieniu terminu i pozwalają na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu.
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
a.bł.