Uzasadnienie
II SA/Łd 62/16
Uzasadnienie
R.M. i M.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie nakazu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jednocześnie skarżący wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z dnia 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazywali, że nie mają środków na zdemontowanie drzwi. Sąd nie wziął pod uwagę, że kwota pozostająca na utrzymanie, po odjęciu czynszu za mieszkanie i rat kredytów i pożyczek, to niecałe 1680 zł. Sąd nie uwzględnił również faktu, że kwota demontażu drzwi, zakupu nowych i ich montażu to wartość, która stanowi przedmiot całej sprawy. Strona podała, że "brak wstrzymania decyzji i wykonanie jej przez nas skutkuje dla nas iluzoryczną ochroną prawną. Przy takim stanie faktycznym, gdy tylko wykonamy tę decyzję, to nie mamy powodów, aby czekać na dalsze rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bo zaskarżona decyzja zostanie wykonana, a koszty z tym związane poniesione".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
W ocenie składu orzekającego analiza zażalenia skarżących na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pozwala ocenić, iż jest ono oczywiście uzasadnione. W omawianej sprawie w świetle oświadczeń złożonych w zażaleniu uznać należy, że zachodzą podstawy do zastosowania wyżej wskazanego przepisu, co uprawniło Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia i ponownego rozpatrzenia wniosku.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z cytowanego wyżej przepisu warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest więc spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które przekonają Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W ocenie Sądu, podniesione przez skarżących w zażaleniu okoliczności wskazują, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi zasługuje na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnili bowiem, iż wykonanie decyzji przed wydaniem wyroku może spowodować trudne dla nich do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 195 § 2 p.p.s.a.
AG