Uzasadnienie
II SA/Łd 629/09
Wyrokiem dnia 3 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę C. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zasiłku stałego.
Pismem z dnia 3 lutego 2010 r. skarżący zwrócił się do Sądu o ustanowienie mu adwokata, w celu reprezentowania go w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Poinformował, że rezygnuje z możliwości złożenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 3 grudnia 2009 r., a swoich praw ma zamiar dochodzić przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (§ 2).
Z przytoczonej regulacji wynika, że wniosek ten składać można dopóki trwa postępowanie sądowe. Rozwiązanie powyższe jest konsekwencją charakteru instytucji prawa pomocy.
Prawo pomocy, polegające na zwolnieniu od kosztów sądowych (w niniejszej sprawie jako sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych skarżący jest zwolniony od kosztów sądowych; ponosi on jedynie koszty pomocy prawnej, tj. ustanowienia fachowego pełnomocnika) oraz ustanowieniu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, ma na celu umożliwienie stronie dochodzenia swoich praw w procesie toczącym się, jak też realizację zasady czynnego udziału strony w procesie, gdy jej sytuacja finansowa nie pozwala w pełni korzystać z przysługujących uprawnień.
Stąd powołany wyżej przepis wyłącza możliwość skutecznego złożenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika lub zwolnienie od uiszczania opłat sądowych i ponoszenia wydatków (w rozumieniu art. 211 - 213 p.p.s.a.) w innej sprawie, niż rozpoznawana przez Sąd na skutek złożonej przez stronę skargi, jak też po uprawomocnieniu się rozstrzygnięcia Sądu.
Tymczasem jak wynika z pisma strony, jego wniosek o ustanowienie adwokata podyktowany był zamiarem wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z bliżej nieokreśloną inicjatywą, a w postępowaniu przez Trybunałem Konstytucyjnym reprezentować stronę miałby adwokat ustanowiony przez Sąd. Zatem uznać należało, że wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata nie dotyczy postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i z tej przyczyny nie może zostać uwzględniony.
Ponadto wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009 r. uprawomocnił się w dniu 30 stycznia 2010 r., natomiast wniosek o ustanowienie pełnomocnika nadany został w dniu 4 lutego 2010 r., a więc już po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
a.tp.