Uzasadnienie
W dniu 28 lipca 2016r. Rzymsko-Katolicka Parafia A w P. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Pabianicach z dnia 27 czerwca 2003r. nr XII/87/03 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu Starego Miasta w Pabianicach.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2016r. przedmiotowa skarga została przekazana Radzie Miejskiej w Pabianicach celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami administracyjnymi do sądu administracyjnego.
W dniu 18 sierpnia 2016r. Rada Miejska w Pabianicach przesłała przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dotyczących skarg na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, co do których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak stanowi art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca.
Wyjaśnić trzeba, że przepis art. art. 53 § 2 P.p.s.a wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi do sądu. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - wówczas termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - wówczas termin ten wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie (vide postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013r. w sprawie o sygn. akt I OSK 710/13; postanowienia WSA: w Białymstoku z dnia 26 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 1037/13, w Łodzi z dnia 27 stycznia 2011r. w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 1276/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że wynikająca z art. 54 § 1 P.p.s.a. zasada wnoszenie skarg za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (vide postanowienia NSA: z dnia 8 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II GSK 597/14, z dnia 14 maja 2014r. w sprawie o sygn. akt II FSK 783/14, z dnia 8 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt I OSK 2882/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach niniejszej sprawy, strona skarżąca pismem z dnia 10 marca 2016r. wezwała Radę Miejską w Pabianicach do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 21 kwietnia 2016r. organ podjął uchwałę, którą uznał za bezzasadne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała ta została doręczona stronie skarżącej w dniu 27 kwietnia 2016r.. Z tą datą rozpoczął bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi do sądu. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 27 maja 2016r.. Skarga Rzymsko-Katolickiej Parafii A w P. została bowiem nadana przez sąd na adres właściwego organu dnia 2 sierpnia 2016r. i właśnie tę datę należy uznać za datę wniesienia skargi w rozumieniu art. 53 § 2 P.p.s.a. Powyższe oznacza to, iż skarga została złożona z uchybieniem terminu, co obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
LS