Uzasadnienie
II SA/Łd 672/16
M. i S. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w wysokości 165 682,10 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki stodoły. W treści skargi wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz wstrzymanie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...]. Wskazali, że oboje ukończyli już 70 lat, są schorowani i utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 1760 zł. Zatem uiszczenie tak wysokiej grzywny przekracza ich możliwości finansowe i może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych i faktycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie jest możliwość jego wykonania i prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia zasługuje na uwzględnienie. Wykonanie zaskarżonego postanowienia, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Spełniona zatem została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Za niezasadny uznać natomiast należało wniosek o wstrzymanie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...]. Wniosek taki zmierza niewątpliwie do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, wszczętego poprzez czynność doręczenia skarżącym tytułu wykonawczego, które należy rozumieć jako ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy egzekucyjne oraz inne podmioty w celu przymusowego wykonania obowiązków objętych egzekucją administracyjną.
Przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują możliwość jedynie wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie udzielają natomiast Sądowi kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy też samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 u.p.e.a., a organem władnym do wstrzymania takiego postępowania jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania.
Sąd nie ma zatem kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego (tytułu wykonawczego), dlatego też wniosek w tym zakresie należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf