Uzasadnienie
II SA/Łd 716/11
W dniu 6 czerwca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo M.C.-M., zatytułowane "pozew w postępowaniu nakazowym", w którym skarżąca wnosi o orzeczenie nakazem wstrzymania egzekucji kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie sprawozdania o rodzajach, ilości i sposobach gospodarowania odpadami medycznymi. Do pisma strona załączyła decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...]r. nr [...], którą wymierzył stronie karę za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, jak również decyzję tegoż organu z dnia [...]r. nr [...] o odmowie umorzenia zaległości z tytułu kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, jak również odwołanie z dnia [...]r. od decyzji Marszałka Województwa [...] o numerach [...] i [...].
W odpowiedzi na przekazane przez Sąd pismo strony skarżącej, Marszałek Województwa [...] w piśmie z dnia 17 czerwca 2011r. wyjaśnił, iż odwołania strony z dnia [...]r. złożone zostały w terminie i akta sprawy przekazano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. celem rozpoznania. Marszałek wyjaśnił nadto, iż do chwili obecnej nie zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne wobec strony na podstawie prawomocnej decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Istotne jest, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl., dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu.
Badając akta niniejszej sprawy nie sposób nie dostrzec, iż decyzja, która jest przedmiotem skargi do Sądu jest rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Oznacza to, iż jest aktem, od którego strona może się odwołać w trybie postępowania administracyjnego do organu drugiej instancji, co też strona uczyniła. Jak wskazał Marszałek Województwa odwołanie z dnia [...]r. zostało wraz z aktami sprawy przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., jednakże w dacie wniesienia skargi do Sądu postępowanie odwoławcze przed organem II instancji tj. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym nie zostało jeszcze zakończone.
Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż złożenie skargi do Sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji.
Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 12 lipca 2004r., sygn.akt III SA/Gd 377/04, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 220387).
Z uwagi na powyższe Sąd uprawniony był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.
ar