Uzasadnienie
W dniu 16 września 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga K. Ś. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r.
Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę, w której Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 stycznia 2009r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. W odpowiedzi na powyższe skarżący złożył kserokopię skargi, jednakże wobec ustalenia, iż przedmiotowa kserokopia nie została poświadczona za zgodność z oryginałem ani osobiście przez skarżącego podpisana, w wykonaniu zarządzenia z dnia 28 stycznia 2009r. strona została ponownie wezwana do uzupełnienia braków skargi w powyższym zakresie. Przesyłka zawierając stosowne wezwanie wróciła do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie" i została uznana za doręczoną w dniu 17 lutego 2009r., zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarga składana do sądu musi czynić zadość wymaganiom formalnym pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania takie określił ustawodawca i zawarł w art. 47 §2 p.p.s.a., zgodnie z powołaną normą do pisma strony należy m.in. dołączyć jego odpisy i odpisy załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg powyższy uzasadnia fakt, iż w niektórych sprawach sądowoadministracyjnych obok strony skarżącej i organu występują również uczestnicy postępowania na prawach stron (art. 33 p.p.s.a.), którym również doręczana jest wszelka korespondencja, wszelkie wydawane w toku postępowania rozstrzygnięcia, w związku z tym również skarga wszczynająca postępowanie sądowe. W niniejszej sprawie również występuje uczestnik postępowania na prawach strony.
Istotą odpisu pisma jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. W przypadku odpisu pisma niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem, ponieważ złożony egzemplarz pisma może odbiegać chociażby układem treści od pisma pierwotnego lub może zostać sporządzony za pomocą innej techniki, np. wydruk, w sytuacji gdy oryginał sporządzony był odręcznie. Poświadczenie za zgodność z oryginałem powoduje, iż osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Odpis pisma może również zostać podpisany własnoręcznie przez jego autora.
W wykonaniu stosownego zarządzenia skarżący został wezwany do nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. W odpowiedzi na pierwsze wezwanie nadesłał kserokopię skargi, niepodpisaną przez stronę ani niepoświadczoną za zgodność z oryginałem, a okoliczność ta uzasadniała kolejne wezwanie w powyższym zakresie, którego strona nie odebrała, jednakże stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Dla skuteczności doręczenia w trybie określonym w art. 73 niezbędne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił zawiadomienie dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia (por. wyr. SN z dnia 4 lipca 2002 r., I CKN 861/00, niepubl.).
W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki uprawniające Sąd do uznania przesyłki za doręczoną.
W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
ar