Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 listopada 2007r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej.
W dniu 9 listopada 2007r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku oraz przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 5 grudnia 2007r.
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2007r. przyznano R. R. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz umorzono postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na to, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w sprawach z zakresu pomocy społecznej strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W dniu 22 lutego 2008r. R. R., reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – radcę prawnego B. N. – D., wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z dnia 6 listopada 2007r., składając jednocześnie skargę kasacyjną.
W uzasadnieniu tego wniosku podano, iż na skutek wskazanego postanowienia o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w dniu 4 lutego 2008r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. wyznaczyła radcę prawnego B. N. – D. pełnomocnikiem skarżącego, o czym powiadomiła ją pismem doręczonym w dniu 8 lutego 2008r. W dniu 11 lutego 2008r. wyznaczony radca prawny skierował pismo do R. R. z propozycją spotkania w dniu 15 lutego 2008r. W dniu 12 lutego 2008r. skarżący odebrał korespondencję, zaś w dniu 15 lutego 2008r. udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu. W tej sytuacji, zdaniem strony, uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie nastąpiło z jej winy, a bieg terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie rozpoczął się w dniu 15 lutego 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny.
Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie ustanowiony w sprawie radca prawny został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego w dniu 4 lutego 2008r., o czym dowiedział się w dniu 8 lutego 2008r. z pisma Okręgowej Izba Radców Prawnych w Ł., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został bowiem doręczony R. R. w dniu 5 grudnia 2007r., w związku z tym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 4 stycznia 2008r. Pełnomocnictwo do reprezentowania w sprawie zostało natomiast udzielone przez skarżącego w dniu 15 lutego 2008r. W dniu 20 lutego 2008r. upoważniony przez pełnomocnika aplikant radcowski zapoznał się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnik skarżącego złożył w dniu 22 lutego 2008r.
W ocenie Sądu, skarżący wykazał zatem brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś ustanowiony w sprawie pełnomocnik podjął niezwłocznie konieczne czynności procesowe związane z wniesieniem skargi kasacyjnej i wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który uznać należy za złożony z terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Podkreślić bowiem w tym miejscu trzeba, iż stosownie do art. 244 § 1 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego nie jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, lecz stanowi jedynie uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy wyznaczony w sprawie radca prawny uzyskał zaś możliwość działania dopiero z momentem udzielenia mu pełnomocnictwa przez skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak wyżej.
A.D.