Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej.
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2007 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego.
Wyznaczona z urzędu pełnomocnik skarżącego – radca prawny B.N. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o zasądzenie kosztów nieopłaconych kosztów pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, iż wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 25 marca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną R.R.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.Nr 163 poz. 1349), którego przepis § 15 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie natomiast do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej to kwota 180 złotych.
O wysokości wynagrodzenia orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.
AG