Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 marca 2014r. Przewodniczący Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zarządził ściągnąć od K. Ł. i T.Ł. (solidarnie) na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzony na skutek wniosku o nadesłanie uzasadnienia orzeczenia. Zarządzenie doręczono stronom w dniu 2 kwietnia 2014r., natomiast termin do jego zaskarżenia upłynął bezskutecznie w dniu 9 kwietnia 2014r.
W dniu 14 kwietnia 2014r. (data nadania pocztą) K. Ł. złożyła zażalenie od ww. zarządzenia, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do jego złożenia i uzasadniając tym, że była niedysponowana z uwagi na konieczność opieki nad 97-letnią matką.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 196 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a. zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia zarządzenia.
Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie strona uzasadniła uchybienie terminu koniecznością opieki nad matką. Jednakże wskazane przez skarżącą okoliczności uchybienia terminu nie uzasadniają jego przywrócenia. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu powinna mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić taki stan, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić istnienie okoliczności uniemożliwiających jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności zarówno osobiście, jak również wykluczających możliwość posłużenia się inną osobą. Tym czasem potrzeba opieki nad matką nie stanowi wystarczającej okoliczności, która uniemożliwiała jej osobistego działania (nadania wniosku pocztą) albo posłużenia się inną osobą do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tego wynika, że strona mogła poprosić inną osobę (np. T. Ł., który zamieszkuje wspólnie z K. Ł. i na którym ciąży obowiązek solidarnego uiszczenia opłaty kancelaryjnej) o złożenie zażalenia.
Mając powyższe na uwadze sąd stwierdził, iż strona nie uwiarygodniła stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca złożenie wniosku w terminie była od niej niezależna a skoro tak, to należy również stwierdzić, że strona nie wykazała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do złożenia zażalenia.
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji.
d.j.