Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K.M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
W dniu 13 maja 2010 r. skarżący wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie osiągają dochody w łącznej wysokości 4.200 złotych z tytułu emerytury. Posiadają mieszkanie o powierzchni 28 m kw. W uzasadnieniu wniosku strona podała, że oboje z małżonką są osobami niewidomymi, co powoduje, że znaczna część pieniędzy przeznaczana jest na stworzenie warunków normalnego funkcjonowania, zakupu leków i zapewnienie opieki lekarskiej. Strona wskazała, iż życie dwóch niewidomych osób jest ciężkie, również pod względem finansowym.
Skarżący przyznał, iż łączne dochody małżonków nie są najniższe, jednak z uwagi na sytuację życiową, nie jest on w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia adwokata wyboru. Strona nie zadeklarowała posiadania majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego okoliczności związane z sytuacją osobistą, zdrowotną i majątkową, należy uznać, iż wniosek strony musi zostać uwzględniony.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż deklarowane przez skarżącego dochody są znaczne i co do zasady ich wysokość sama w sobie nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Nie można jednak nie wziąć pod uwagę i tej okoliczności, że zarówno skarżący, jak i jego żona są osobami niewidomymi, które wymagają szczególnej opieki i w związku z tym ich wydatki na utrzymanie kształtują się na wyższym poziomie niż przeciętnie. Stąd też uprawnione jest stwierdzenie, że kwota deklarowanych dochodów nie jest wystarczająca, aby w sposób pełny zaspokoić potrzeby rodziny oraz opłacić wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu. Tym samym należy uznać, że okoliczności podniesione przez skarżącego uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG