Uzasadnienie
H.W. i W. W. wnieśli do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 października 2009 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków fiskalnych oraz braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500 złotych oraz nadesłanie 5 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu 8 października 2009 r. (karty 44 i 45 akt sądowych). Pismem z dnia 14 października 2009 roku H. W. wniosła o przedłużenie terminu do dostarczenia odpisów skargi oraz jednocześnie wskazała, że nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi. Powyższe pismo potraktowano jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2009 roku odmówiono przyznania prawa pomocy skarżącej H. W. Jednakże w wyznaczonym terminie skarżąca H. W. nie uzupełniła pozostałych braków skargi, tzn. nie nadesłała brakujących odpisów skargi. Natomiast skarżący W. W. nie uiścił wpisu ani też nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również nie nadesłał brakujących odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 46 § 1 i 2 w związku z art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.). W szczególności oznacza to, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych i fiskalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Należy podkreślić, iż siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Jeżeli z przyczyn od strony niezależnych termin ten nie może być zachowany, służy stronie ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków. Przekroczenie terminu ma miejsce, kiedy strona w ogóle nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je bezskutecznie, tzn. braki nie zostaną uzupełnione w całości lub części.
Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem terminu, skarżący do dnia dzisiejszego nie uzupełnili braków formalnych skargi, uznać należy zatem, że skarga nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a.
Taka sama konsekwencja płynie z zaniechania uiszczenia w zakreślonym terminie wpisu od skargi, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z uwagi na to, iż skarżący nie uzupełnili w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a ponadto skarżący W. W. nie uiścił wpisu sądowego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w związku z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.
m.ch.