Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lipca 2013 r. A Spółka z o.o. w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 65.760,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 17/19, oznaczonej jako działka ewid. nr 242, spowodowanej jej podziałem na działki 242/1-242/30. W treści skargi strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sferze prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności.
Jednakże stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie to może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 5).
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza z kolei spowodowanie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Natomiast wstrzymanie przez sąd wykonania aktu może dotyczyć tylko takiego aktu, który kwalifikuje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. wyrok NSA z dnia 16 lipca 2002r., sygn. akt II SA 4022/01 – Lex nr 680750 i postanowienie NSA z dnia 7 stycznia 2003r., SA/Rz 1587/02 – Lex nr 705790).
Zaskarżona decyzja nadaje się do tak rozumianego wykonania i wymaga wykonania. Zdaniem sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Z uwagi na wysokość ustalonej opłaty adiacenckiej (65.760,00 zł), uznać należało za uprawdopodobnione, że w okolicznościach mających miejsce w niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd może spowodować wyrządzenie znacznej szkody majątkowej oraz trudne do odwrócenia skutki.
Poza tym należy mieć także na względzie, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy mieszczącej się w katalogu spraw wymienionych w art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. – Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 ze zm.). Oznacza to, iż obowiązkiem organu, który wydał decyzję było wstrzymanie jej wykonania z urzędu w drodze postanowienia wobec wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy oraz pisma Kolegium z dnia 11 września 2013 r., postanowienie takie nie zostało jednak przez organ wydane.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.
a.bł.