Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę A Spółki z o.o. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W punkcie czwartym wyroku sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej Spółki kwotę 1 556 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 31 stycznia 2014 roku. Pismem datowanym na 3 lutego 2014 roku (nadanym 4 lutego 2014 roku) Spółka wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie czwartym w/w wyroku, dotyczące zwrotu kosztów postępowania, zarzucając wydanie rozstrzygnięcia z naruszeniem:
- - § 14 ust. 2 pkt 1c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490), poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i uznanie niniejszej sprawy za inną sprawę niezależną od wartości przedmiotu zaskarżenia, a w konsekwencji przyznanie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 240 złotych;
- - § 14 ust. 2 pkt 1a), w związku z § 6 pkt 6) w/w rozporządzenia, poprzez nieuznanie niniejszej sprawy za sprawę, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna i w efekcie nieprzyznanie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3 600 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe, oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a., określa m. in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit a) tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, są obliczane na podstawie § 6 rozporządzenia. Zgodnie z § 6 pkt 6 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50 000 złotych do 200 000 złotych wynosi 3 600 złotych.
W okolicznościach niniejszej sprawy sąd uznał, że zażalenie strony skarżącej jest oczywiście uzasadnione. Zważywszy, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jaką jest opłata adiacencka w kwocie 65 760 złotych oczywistym jest, że wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Spółki powinna zostać wyliczona z uwzględnieniem treści § 14 ust. 2 pkt 1a), w związku z § 6 pkt 6) rozporządzenia, a zatem odpowiadać kwocie 3 600 złotych.
Biorąc natomiast pod uwagę kwotę wpłaconego wpisu wynoszącą 1 316 złotych, zwrot kosztów postępowania winien obejmować w niniejszej sprawie łączną kwotę 4 916 złotych, a nie jak wynika z zaskarżonego postanowienia 1 556 złotych.
Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Ponieważ sąd zasądzając na rzecz strony skarżącej od organu należne koszty postępowania nieprawidłowo ustalił wysokość wynagrodzenia radcy prawnego, zażalenie należało uwzględnić i orzec jak w punktach pierwszym i drugim postanowienia, na podstawie art. 195 § 2, w związku z art. 194 § 1 pkt 9 i art. 205 § 2 p.p.s.a.
B.A.