Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257) – w skrócie: "k.p.a." – oraz art. 25 ust. 1, ust. 2 pkt 4, ust. 9 ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016r., poz. 195 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.w.d." – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], w sprawie nienależnie pobranych przez I.M. świadczeń wychowawczych i ich zwrotu.
Kolegium przedstawiło stan faktyczny sprawy, z którego wynikało m.in., że organ l instancji decyzją z dnia [...], nr [...], przyznał stronie świadczenie wychowawcze na dziecko B.M. w wysokości 500,00 zł miesięcznie na okres od 1 kwietnia 2016r. do 30 września 2017r.
Postanowieniem z dnia [...], nr [...], organ l instancji wznowił postępowanie z urzędu w sprawie swojej własnej decyzji przyznającej stronie świadczenie wychowawcze, a następnie decyzją ostateczną z dnia [...], nr [...], uchylił swoją własną decyzję z dnia [...], nr [...] oraz orzekł o przyznaniu stronie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko B.M. na okres od 1 kwietnia 2016 do 31 sierpnia 2016r.
Organ II instancji stwierdził, że organ l instancji prawidłowo orzekł, że strona nienależnie pobrała świadczenia wychowawcze i o zwrocie tych świadczeń wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
Na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożyła I.M., zarzucając naruszenie:
- a) art. 25 ust. 2 pkt 1 p.p.w.d. polegające na jego nienależytym zastosowaniu i uznaniu przez organ, że pobrane przez skarżącą świadczenie wychowawcze na dziecko B.M. za okres od 1 września 2016r. do 31 grudnia 2016r. było świadczeniem nienależnie pobranym, mimo że skarżąca po złożeniu przez nią w dniu 1 sierpnia 2016r.
w Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. kserokopii umowy o pracę zawartej z firmą A nie została pouczona o braku prawa do pobierania świadczenia;
b) naruszenie art. 25 ust. 2 pkt 4 p.p.w.d. polegające na jego zastosowaniu, w sytuacji gdy decyzja z dnia [...], nr [...], była decyzją, co do której wznowiono postępowanie z rażącym naruszeniem prawa, a to z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wyrażającym się w przyjęciu, że w dacie wydawania przedmiotowej decyzji organ nie miał wiedzy w przedmiocie przez wnioskodawczynię zatrudnienia, podczas gdy z akt postępowania wynika, iż organ w dacie wydawania decyzji, w wykonaniu dyspozycji art. 23b ustawy o świadczeniach rodzinnych dysponował wiedzą w przedmiocie podjęcia przez I.M. zatrudnienia z datą 11 lipca 2017r., co w istocie skutkowało wznowieniem postępowania na podstawie okoliczności znanych organowi w dacie wydawania przedmiotowej decyzji.
Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniosło o oddalenie skargi.
Organ jednak zaznaczył, że gdyby w ocenie sądu wniosek o oddalenie skargi nie zasługiwał na uwzględnienie, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosi o zawieszenie postępowania ponieważ pełnomocnik I.M. w dniu 20 września 2017r. złożył do Kolegium wnioski o stwierdzenie nieważności:
- 1) decyzji Prezydenta Miasta Ł. dnia [...], nr [...] oraz
- 2) postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o wznowieniu postępowania wydanego w sprawie nr [...], które będą przedmiotem odrębnego postępowania.
Organ podniósł, że gdyby w wyniku postępowania nadzwyczajnego zapadła decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] zapadłej w wyniku wznowienia postępowania, to ustawodawca w takiej sytuacji przewidział również zastosowanie trybu nadzwyczajnego, tj. wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. i tym samym ewentualnego uchylenia decyzji będącej skutkiem wydania wcześniejszej decyzji.
Na rozprawie w dniu 30 listopada 2017r. pełnomocnik skarżącej przyłączył się do wniosku organu o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na zgodny wniosek stron.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., nr 1369) - w skrócie: "P.p.s.a." - sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zgodnie wnioskowały o jego zawieszenie, a sąd nie znalazł podstaw do odmowy uwzględniania ww. żądania.
W tej sytuacji, sąd na podstawie art. 126 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
lf