Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r. oddalił skargę G.D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak [...] w przedmiocie obowiązku dostarczenia oceny technicznej budynku mieszkalnego. Odpis wspomnianego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 15 maja 2012 r., wobec czego termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegł od dnia 16 maja 2012 r. do dnia 14 czerwca 2012 r.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2012 r. referendarz sądowy przyznał G.D. prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata i oddalił wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 11 maja 2012 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 18 maja 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wskazała jako pełnomocnika z urzędu do reprezentowania G.D. - adwokata K.S.
W dniu 5 czerwca 2012 r. aplikant adwokacki K.M. na podstawie upoważnienia udzielonego przez adwokata K.S. z dnia 1 czerwca 2012 r. do zastępowania w sprawie G.D. w przedmiocie oceny technicznej budynku mieszkalnego w tym przed Sądem II instancji zapoznała się z aktami sądowoadministracyjnymi sprawy niniejszej.
W dniu 15 czerwca 2012 r. pełnomocnik G.D. – adwokat K.S. złożył skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 24 kwietnia 2012 r. oraz wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, argumentując, iż wobec wielu spraw przez niego prowadzonych w ostatnich tygodniach, które wiązały się z licznymi wyjazdami służbowymi prowadzenie sprawy G.D. polecił aplikantowi radcowskiemu M.T. Jednakże w dniu, w którym upływał termin do wniesienia skargi kasacyjnej aplikant zmuszony był udać się w delegację służbową do S., nie informując go o tym wcześniej. Wyjazd został podyktowany nagłą koniecznością wzięcia udziału w spotkaniu w Urzędzie Gminy S. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w związku z prowadzeniem inwestycji elektroenergetycznej pod nazwą "Budowa linii energetycznej M.-S.U.". W rezultacie aplikant nie zdążył złożyć skargi kasacyjnej w placówce pocztowej.
Do wniosku o przywrócenie terminu załączono kopię polecenia wyjazdu służbowego wystawionego przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. w dniu 13 czerwca 2012 r. dla M.T. na okoliczność wyjazdu do S. w dniu 14 czerwca 2011 r. w celu uzgodnienia do projektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej zostały uregulowane przez ustawodawcę w art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w tekście "p.p.s.a.").
Zgodnie z tym artykułem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku zaś powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Wymienione przesłanki winny być spełnione łącznie.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając brak winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itd.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż skarga kasacyjna G.D. została złożona przez jej pełnomocnika, będącego adwokatem z uchybieniem ustawowego terminu. Oceniając zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd stwierdził, że został on złożony w przewidzianym do tego terminie, jednakże powołane w nim okoliczności związane z wyjazdem służbowym aplikanta, o czym pełnomocnik skarżącej, jak twierdzi, nie został poinformowany oraz liczne obowiązki służbowe i związane z tym wyjazdy zamiejscowe nie stanowią – w przekonaniu Sądu - dostatecznych przesłanek do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Przede wszystkim, godzi się zauważyć, iż polecenie wyjazdu służbowego wystawione zostało w dniu 13 czerwca 2012 r., zaś termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu następnym to jest w dniu 14 czerwca 2012 r. Trudno zatem dać wiarę twierdzeniu pełnomocnika skarżącej, że nie posiadał on wiedzy o czynnościach służbowych wykonywanych przez jego aplikanta.
Na marginesie podnieść wypada, iż brak na nim potwierdzenia rzeczonego wyjazdu służbowego. W ocenie Sądu fachowy pełnomocnik zobowiązany jest w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby z powodu jego nieobecności reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych. Na marginesie dodać jeszcze wypada, iż z prostego zestawienia dat wynika, że pełnomocnik musiał wiedzieć o jego wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką (pismo ORA z dnia 11 maja 2012 r.) przynajmniej w drugiej połowie maja 2012 r., zatem miał wystarczająco dużo czasu, ażeby zapoznać się z aktami sprawy i w terminie sporządzić bądź odmówić sporządzenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Reasumując, podniesione przez pełnomocnika skarżącej okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z tego też powodu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.
B.C.